Sunan an-Nasa'i, 2035. hadis
Al-Musayyab ibn Hazn rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Al-Musayyab ibn Hazn tarafından rivayet edildi
Rivayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ ثَوْرٍ - عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ : لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ فَقَالَ : " أَىْ عَمِّ قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ كَلِمَةً أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . فَقَالَ لَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ : يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ . فَلَمْ يَزَالاَ يُكَلِّمَانِهِ حَتَّى كَانَ آخِرُ شَىْءٍ كَلَّمَهُمْ بِهِ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم : " لأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ " . فَنَزَلَتْ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ } وَنَزَلَتْ { إِنَّكَ لاَ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ } .
Muhammed b. Abdülâlâ bize haber verdi ve dedi ki: Muhammed -ki o İbn Sevr'dir- bize Ma'mer'den, o Zührî'den, o Saîd b. Müseyyeb'den, o da babasından rivayet etti; babası şöyle dedi:
"Ebû Tâlib'e ölüm gelip çattığında Peygamber ﷺ yanına girdi; yanında Ebû Cehl ve Abdullah b. Ebî Ümeyye de bulunuyordu. Peygamber ﷺ buyurdu ki: 'Ey amcam! La ilahe illallah de; bu kelime ile senin için Allah Azze ve Celle nezdinde delil getireyim.' Bunun üzerine Ebû Cehl ve Abdullah b. Ebî Ümeyye ona dediler ki: 'Ey Ebû Tâlib! Abdülmuttalib'in dininden yüz mü çeviriyorsun?' Onunla konuşmaya devam ettiler, nihayet onlara söylediği son söz, Abdülmuttalib'in dini üzere olduğunu belirtmek oldu. Bunun üzerine Peygamber ﷺ ona şöyle buyurdu: 'Benden men edilmediğim sürece senin için mutlaka mağfiret dileyeceğim.' Bunun üzerine şu ayet nazil oldu: {Peygamber'e ve iman edenlere, müşrikler için bağışlanma dilemeleri yakışmaz} ve şu ayet nazil oldu: {Şüphesiz sen sevdiğini hidayete erdiremezsin}."
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Peygamber ﷺ, ölmek üzere olan amcasını Allah’a iman etmeye çağırdı.
Ebû Tâlib ölüm döşeğindeyken Peygamber ﷺ ondan kelime-i şehadeti söylemesini istedi. Yanında bulunanlar ise onu atalarının dinine bağlı kalmaya teşvik etti. Rivayet, bu olayı Kur’an’ın 9:113 ve 28:56. ayetleriyle ilişkilendirir.
Allah’tan başka ibadete layık hiçbir ilah yoktur.
Bir kimse adına aracı olmak ve onun durumunu Allah katında savunmak.
Allah’ın nasip ettiği iman yolu; bir elçi bu yolu açıklayıp insanları ona çağırabilir, ancak kalbi zorlayamaz.
Âlimler buradan, şehadetin imanın özü olduğu ve bir kimsenin hayatının sonunda hikmet ve özenle imana çağrılabileceği sonucunu çıkarırlar. Peygamber ﷺ amcasını sevebilir ve onu imana davet edebilirdi; ancak onun kalbini imana yöneltme gücüne sahip değildi. Kur’an’ın 9:113. ayeti, müşrik olarak ölenler için müminlerin bağışlanma dilemesini yasaklar; bu bölüm, bir aile ferdine duyulan sevgiyle Allah’ın hidayetine tabi olmayı birbirinden ayırır.
- Bir kimse ağır hasta olsa bile iman hakkında özenle ve açıkça konuşun.
- Sevdiklerinizi hayra çağırmak için elinizden geleni yapın; ancak kalpleri yalnızca Allah’ın hidayete erdirdiğini unutmayın.
- Aile sevgisinin, Allah’ın iman ve dua konusunda koyduğu sınırları göz ardı etmenize yol açmasına izin vermeyin.
Bu rivayet de Ebû Tâlib’in son anlarını konu alır ve yanında bulunanların rolünü açıklar.
Sunan an-Nasa'i · #2036 (Hasan)Ali, vefat eden babası için bağışlanma dileyen bir kişiyi anlatır; bu, rivayetin ve Kur’an’ın 9:113. ayetinin belirttiği sınırlarla bağlantılıdır.
Sahih al-Bukhari · #79 (Sahih)Peygamber ﷺ kendisiyle gönderildiği hidayet ve ilmi, toprağı canlandıran yağmura benzetir.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.