Sunan an-Nasa'i, 3093. hadis
Abu Hurairah rivayet etti. Kendi çevirimiz ve açıklamamızla birlikte Arapça metin.
Abu Hurairah tarafından rivayet edildi
Rivayet
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، وَسُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، وَذَكَرَ، آخَرَ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا جَمَعَ أَبُو بَكْرٍ لِقِتَالِهِمْ فَقَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا . قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِقِتَالِهِمْ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ .
Ebû Hureyre radıyallahu anh şöyle rivayet etmiştir: Ebû Bekir radıyallahu anh onlarla savaşmak için orduyu hazırladığında Ömer radıyallahu anh ona dedi ki: 'Ey Ebû Bekir! İnsanlarla nasıl savaşırsın? Hâlbuki Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur:
"İnsanlarla, La ilahe illallah diyene kadar savaşmakla emrolundum. Bunu söylediklerinde kanlarını ve mallarını benden korumuş olurlar; ancak İslam'ın hakkı hariç."' Bunun üzerine Ebû Bekir radıyallahu anh dedi ki: 'Allah'a yemin ederim ki namaz ile zekâtı birbirinden ayıran herkesle mutlaka savaşacağım. Allah'a yemin ederim ki eğer Resûlullah ﷺ'a vermekte oldukları bir oğlağı bile benden esirgerlerse, onu vermekten kaçındıkları için onlarla savaşırım.' Ömer radıyallahu anh şöyle dedi: 'Vallahi, Allah Teâlâ'nın Ebû Bekir'in göğsünü bu savaşa genişlettiğini görünce, bunun hak olduğunu anladım.'
Çeviri ve açıklama, Arapçadan Khutba World tarafından yapılmıştır.
Ebû Bekir, farz zekâtın İslam’ın ayrılmaz bir parçası olduğunu savundu.
Peygamber ﷺ’in vefatından sonra bazı Arap toplulukları zekât vermeyi reddetti. Ebû Bekir onlarla savaşmaya karar verdi; Ömer önce iman ikrarına ilişkin sözün anlamını sorguladı, ardından Ebû Bekir’in hükmünü kabul etti.
Belirli mal türlerinden, belirlenmiş kurallara göre verilen farz sadaka.
İman ikrarı canı ve malı korur; ancak dinî yükümlülükleri ve hak edilmiş talepleri ortadan kaldırmaz.
Daha önce Peygamber ﷺ’e verilen az miktardaki zekâta örnek.
Âlimler buradan zekâtın İslam’ın farz bir rüknü olduğu ve kişinin kendi görüşüne göre namazdan ayrı düşünülemeyeceği sonucunu çıkarır. Ebû Bekir, sabit bir dinî yükümlülüğün reddedilmesinin kişisel intikam konusu değil, ortak yetki meselesi olduğunu ortaya koydu. Sünnî fıkıh mezhepleri zekâtın farz olduğunu kabul eder; reddetme, inkâr ve mücadeleye ilişkin hükümlerin uygulanması yetkili makamlara aittir ve dikkatli bir hukuki değerlendirme gerektirir.
- Zekâtı somut bir yükümlülük olarak kabul et ve onu doğru şekilde, zamanında vermeye özen göster.
- Dinî hükümlerle ilgili anlaşmazlıkları güvenilir bilgiye ve yetkin âlimlerin değerlendirmesine başvur.
- Bu tarihî anlatıyı bireysel şiddete gerekçe yapma; bu tür meseleler yetkili makamların sorumluluğundadır.
Her gün kendi dilinde bir hadis
Uygulama sana her gün açıklamalı bir hadis sunar; telefonunda widget olarak da kullanabilirsin. Ücretsizdir.