Sunan Abi Dawud، حدیث 1007
روایتشده توسط Abu Rimthah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Rimthah
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ شُعْبَةَ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ خَلِيفَةَ، عَنِ الأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ صَلَّى بِنَا إِمَامٌ لَنَا يُكْنَى أَبَا رِمْثَةَ فَقَالَ صَلَّيْتُ هَذِهِ الصَّلاَةَ - أَوْ مِثْلَ هَذِهِ الصَّلاَةِ - مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَقُومَانِ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ عَنْ يَمِينِهِ وَكَانَ رَجُلٌ قَدْ شَهِدَ التَّكْبِيرَةَ الأُولَى مِنَ الصَّلاَةِ فَصَلَّى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ سَلَّمَ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ يَسَارِهِ حَتَّى رَأَيْنَا بَيَاضَ خَدَّيْهِ ثُمَّ انْفَتَلَ كَانْفِتَالِ أَبِي رِمْثَةَ - يَعْنِي نَفْسَهُ - فَقَامَ الرَّجُلُ الَّذِي أَدْرَكَ مَعَهُ التَّكْبِيرَةَ الأُولَى مِنَ الصَّلاَةِ يَشْفَعُ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ فَأَخَذَ بِمَنْكِبِهِ فَهَزَّهُ ثُمَّ قَالَ اجْلِسْ فَإِنَّهُ لَمْ يَهْلِكْ أَهْلُ الْكِتَابِ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ صَلَوَاتِهِمْ فَصْلٌ . فَرَفَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَصَرَهُ فَقَالَ " أَصَابَ اللَّهُ بِكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَدْ قِيلَ أَبُو أُمَيَّةَ مَكَانَ أَبِي رِمْثَةَ .
عبدالوهاب بن نجدة برای ما حدیث کرد، اشعث بن شعبه برای ما حدیث کرد، از منهال بن خلیفه، از ازدق بن قیس که گفت: امامی از ما که کنیهاش ابورمثة بود، ما را در نماز رهبری کرد و گفت:
«من این نماز — یا نمازی مانند این — را با پیامبر ﷺ خواندهام.» او گفت: «در آن هنگام ابوبکر و عمر در صف اول در سمت راست ایشان ایستاده بودند و مردی نیز حضور داشت که تکبیر اول نماز را دریافته بود. چون پیامبر خدا ﷺ نماز را به پایان برد، به راست و چپ سلام داد تا آنجا که سفیدی گونههایش را دیدیم؛ سپس همانگونه که ابورمثة (یعنی خود راوی) روی گرداند، ایشان نیز روی گرداندند. آنگاه آن مرد که تکبیر اول را با ایشان دریافته بود، برای خواندن نماز دیگر برخاست. عمر به سوی او جهید، شانههایش را گرفت و تکان داد و گفت: «بنشین! اهل کتاب جز به این سبب هلاک نشدند که میان نمازشان فاصلهای نبود.» سپس پیامبر ﷺ دیده برافراشتند و فرمودند: «ای پسر خطاب، خداوند تو را به سخن حق موفق گردانید.»» ابوداود گفته است: گاهی به جای ابورمثة، نام ابوامیه ذکر شده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پس از نماز واجب، پیش از نماز مستحبی مکثی روشن داشته باشید.
گفتنِ «اللهاکبر» که نماز با آن آغاز میشود.
درود پایانی که در پایان نماز گفته میشود.
عنوانی برای گروههایی از جمله یهودیان و مسیحیان.
دانشمندان این روایت را در بحث فاصلهانداختنِ مستحب میان نماز واجب و نماز مستحبی مطرح میکنند. ضعیفبودن زنجیره، این متن را بهتنهایی دلیلِ حکمی الزامآور نمیکند؛ احکام مشخص بر پایهٔ روایات قویتر و اصول فقهی شناختهشده استنباط میشوند. مذاهب فقهی عموماً بر اهمیت تمایز میان نمازهای واجب و مستحبی تأکید دارند؛ برای نمونه، با سخنگفتن، تغییر مکان یا مکثی کوتاه. چگونگی دقیق اجرای این امر متفاوت است.
- پس از نماز واجب، پیش از آغاز نماز مستحبی مکثی کوتاه کنید.
- در احکام دینی از منابع معتبر و صحیح پیروی کنید و روایت ضعیف را دلیل مستقل و الزامآور معرفی نکنید.
- دیگران را با دقت و احترام راهنمایی کنید، حتی اگر میخواهید شیوهای را روشن کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.