Sunan Abi Dawud، حدیث 1037
روایتشده توسط Al-Mughirah ibn Shu'bah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Al-Mughirah ibn Shu'bah
روایت
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْجُشَمِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا الْمَسْعُودِيُّ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَنَهَضَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْنَا سُبْحَانَ اللَّهِ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَمَضَى فَلَمَّا أَتَمَّ صَلاَتَهُ وَسَلَّمَ سَجَدَ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ كَمَا صَنَعْتُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ وَرَفَعَهُ وَرَوَاهُ أَبُو عُمَيْسٍ عَنْ ثَابِتِ بْنِ عُبَيْدٍ قَالَ صَلَّى بِنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ مِثْلَ حَدِيثِ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو عُمَيْسٍ أَخُو الْمَسْعُودِيِّ وَفَعَلَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمُغِيرَةُ وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ وَالضَّحَّاكُ بْنُ قَيْسٍ وَمُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ وَابْنُ عَبَّاسٍ أَفْتَى بِذَلِكَ وَعُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا فِيمَنْ قَامَ مِنْ ثِنْتَيْنِ ثُمَّ سَجَدُوا بَعْدَ مَا سَلَّمُوا .
عبیدالله بن عمر جشمی به ما حدیث کرد، یزید بن هارون به ما حدیث کرد، مسعودی ما را خبر داد، از زیاد بن علاقه که گفت: مغیره بن شعبه ما را در نماز امامت داد و پس از دو رکعت برخاست. ما گفتیم: سبحانالله. او نیز گفت: سبحانالله و به نماز ادامه داد. چون نمازش را به پایان برد و سلام داد، دو سجده سهو به جا آورد. سپس رو به ما کرد و فرمود: من رسول خدا ﷺ را دیدم که همانند کاری که من کردم، انجام میدادند. ابوداود گفت: ابن ابی لیلی نیز همین حدیث را از شعبی از مغیره بن شعبه به صورت مرفوع روایت کرده است. و ابوعُمیس از ثابت بن عبید روایت کرد که گفت: مغیره بن شعبه ما را در نماز امامت داد، مانند حدیث زیاد بن علاقه. ابوداود گفت: ابوعُمیس برادر مسعودی است. سعد بن ابیوقاص نیز همانند مغیره عمل کرد، و همچنین عمران بن حصین، ضحاک بن قیس، معاویه بن ابیسفیان، و ابن عباس و عمر بن عبدالعزیز نیز بدین مضمون فتوا دادهاند. ابوداود گفت: این حکم مربوط به کسی است که پس از دو رکعت برخیزد و سپس بعد از سلام دادن سجده کند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مغیره نشستن را فراموش کرد و پس از سلام، دو سجدهٔ سهو بهجا آورد.
یک واحد نماز که از جمله شامل قیام، رکوع و سجده است.
ذکری در ستایش خداوند، به معنای منزّه بودن الله از هر نقص.
دو سجدهٔ اضافی که با برخی اشتباهها در نماز ارتباط دارند.
ابوداوود نقل میکند که چند تن از صحابه پس از برخاستن از دو رکعت، دو سجدهٔ سهو را پس از سلام بهجا آوردند. مذاهب فقهی میپذیرند که جای این سجدهها بسته به نوع اشتباه متفاوت است و احکام آن را بر پایهٔ روایتهای قویتر و استدلال فقهی بررسی میکنند. این روایت ضعیف بهتنهایی برای اثبات حکمی مستقل کافی نیست.
- اگر هنگام نماز متوجه اشتباهی شدید، آرامش خود را حفظ کنید و طبق حکم همان اشتباه عمل کنید.
- با تکیه بر دانش معتبر بیاموزید که سجدههای سهو چه زمانی پیش از سلام یا پس از آن انجام میشوند.
- از یک روایت ضعیف بهتنهایی حکم وجوب نسازید؛ در صورت تردید با عالمی صلاحیتدار مشورت کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.