Sunan Abi Dawud، حدیث 1105
روایتشده توسط Sahl ibn Sa'd. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Sahl ibn Sa'd
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْحَاقَ - عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُعَاوِيَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذُبَابٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَاهِرًا يَدَيْهِ قَطُّ يَدْعُو عَلَى مِنْبَرِهِ وَلاَ عَلَى غَيْرِهِ وَلَكِنْ رَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَعَقَدَ الْوُسْطَى بِالإِبْهَامِ .
مُسدَّد برای ما حدیث کرد، بِشر — یعنی ابن مُفَضَّل — برای ما حدیث کرد، عبدالرحمن — یعنی ابن اسحاق — از عبدالرحمن بن معاویه، او از ابن ابی ذُباب، و او از سَهل بن سَعد روایت کرد که گفت:
«هرگز رسول خدا ﷺ را ندیدم که بر منبر یا در جای دیگر هنگام دعا دستانش را بالا ببرد؛ بلکه ایشان را دیدم که چنین میفرمودند» و با انگشت اشاره خود علامت دادند و انگشت میانی را با شست حلقه کردند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سهل حرکتی با انگشتان را هنگام دعا توصیف میکند.
جایی که امام از آن خطبهٔ جمعه را ایراد میکند.
انگشتی که راوی در توصیف حرکت به آن اشاره میکند.
عالمان بالا بردن دستها هنگام دعا را با توجه به روایتها و موقعیتهای گوناگون بررسی میکنند. از آنجا که این زنجیره ضعیف است، بهتنهایی نمیتواند مبنای یک منع کلی باشد. مذاهب فقهی، از جمله، میان دعا هنگام خطبهٔ جمعه و دعاهای دیگر تفاوت میگذارند؛ احکام آنان بر شواهد گستردهتر تکیه دارد، نه فقط بر این متن.
- از زنجیرهٔ روایی ضعیف، منع کلی نتیجه نگیرید؛ روایتهای صحیح دربارهٔ همان موضوع را نیز بررسی کنید.
- در عمل دینی، از دانش معتبر پیروی کنید و اگر روایتها موقعیتهای متفاوتی را توصیف میکنند، از متخصص توضیح بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.