Sunan Abi Dawud، حدیث 1593
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ
- 1عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2مَالِكٍ
- 3نَافِعٍ
- 4عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، - رضى الله عنه - حَمَلَ عَلَى فَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَوَجَدَهُ يُبَاعُ فَأَرَادَ أَنْ يَبْتَاعَهُ فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ " لاَ تَبْتَعْهُ وَلاَ تَعُدْ فِي صَدَقَتِكَ " .
عبدالله بن مسلمه از مالک، از نافع، از عبدالله بن عمر روایت کرده است که عمر بن خطاب - رضی الله عنه - اسبی را در راه الله صدقه داد. سپس آن را دید که به فروش گذاشته شده و قصد خرید آن را کرد. او در این باره از رسول الله ﷺ پرسید و ایشان فرمودند: «آن را نخر و صدقهات را پس نگیر.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هرکس هدیهای برای کار خیر ببخشد، آن را پس نمیگیرد.
هدیهای که برای عبادت و خدمت به جامعه اختصاص داده شده است.
بخشش یا کمک داوطلبانهای که برای رضای خدا داده میشود.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که شخص نباید صدقهای را که بخشیده است پس بگیرد؛ حتی نباید مالی را که بخشیده، با خرید دوباره به دست آورد. چهار مذهب فقهی اهلسنت درباره استثناها و جزئیات احکام هدایای میان خویشاوندان بحث کردهاند؛ اما این سخن بهطور مشخص درباره پس گرفتن هدیهای است که بهعنوان صدقه داده شده است. توصیه به عمر تأکید میکند که بخشنده، پس از واگذاری مال، نسبت به آن حق اولویتی ندارد.
- صدقه را با نیت رضای خدا بده و پس از آن، دیگر آن را مال خود به شمار نیاور.
- هدیهای را که خود بخشیدهای دوباره نخر؛ به هدفی که برای آن در نظر گرفته شده احترام بگذار.
- پیش از بخشیدن خوب بیندیش تا بعداً پشیمان نشوی و برای پس گرفتن هدیه نکوشی.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.