Sunan Abi Dawud، حدیث 1789
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ
- 3حَبِيبٌ
- 4عَطَاءٍ
- 5جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا حَبِيبٌ، - يَعْنِي الْمُعَلِّمَ - عَنْ عَطَاءٍ، حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّ هُوَ وَأَصْحَابُهُ بِالْحَجِّ وَلَيْسَ مَعَ أَحَدٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ هَدْىٌ إِلاَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَطَلْحَةَ وَكَانَ عَلِيٌّ - رضى الله عنه - قَدِمَ مِنَ الْيَمَنِ وَمَعَهُ الْهَدْىُ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ أَصْحَابَهُ أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً يَطُوفُوا ثُمَّ يُقَصِّرُوا وَيَحِلُّوا إِلاَّ مَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْىُ فَقَالُوا أَنَنْطَلِقُ إِلَى مِنًى وَذُكُورُنَا تَقْطُرُ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ وَلَوْلاَ أَنَّ مَعِيَ الْهَدْىَ لأَحْلَلْتُ " .
احمد بن حنبل برای ما حدیث کرد، عبدالوهّاب ثقفی برای ما حدیث کرد، حبیب — یعنی معلّم — از عطاء برای ما حدیث کرد، جابر بن عبدالله به من خبر داد که رسول الله ﷺ و یارانش برای حج تلبیه گفتند و در آن روز هیچیک از آنان قربانی همراه نداشتند جز پیامبر ﷺ و طلحه. علی رضی الله عنه از یمن آمده بود و قربانی همراه داشت؛ پس گفت:
«به همان نیتی تلبیه گفتم که رسول الله ﷺ تلبیه گفته است.» و همانا پیامبر ﷺ به یارانش دستور داد که حج خود را به عمره تبدیل کنند، طواف نمایند، سپس موهای خود را کوتاه کرده و از احرام خارج شوند، مگر کسانی که قربانی همراه داشتند. یاران گفتند: «آیا در حالی به منا برویم که آلتهایمان هنوز قطرهچکان است؟» این سخن به رسول الله ﷺ رسید، فرمودند: «اگر پیش از این آنچه را بعداً دانستم میدانستم، هرگز قربانی نمیآوردم و اگر قربانی همراهم نبود، قطعاً از احرام خارج میشدم.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که قربانی همراه نداشت، باید حج خود را با انجام عمره به پایان میرساند.
ذکری که زائر با آن پاسخ خود را به الله ابراز میکند و مناسک را آغاز میکند.
حالت تقدسی که زائر در آن برخی کارها و ممنوعیتها را رعایت میکند.
حیوانی که برای قربانیِ حج همراه آورده میشود و در زمان مقرر ذبح میگردد.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که زائرانی که قربانی همراه نداشتند، در حجةالوداع پس از انجام مناسک عمره اجازه داشتند از احرام خارج شوند. کسانی که قربانی همراه داشتند، تا زمان قربانی در احرام میماندند. مذاهب فقهی درباره چگونگی اجرای دقیق این حکم در انواع مختلف حج بحث کردهاند؛ این روایت تأکید میکند که همراه داشتن قربانی در خارج شدن یا خارج نشدن از احرام نقش تعیینکننده داشت.
- پیش از سفر، احکام مربوط به نوع حج خود و همراه داشتن یا نداشتن قربانی را بیاموزید.
- در مناسک حج، راهنمایی عالمان صلاحیتدار را دنبال کنید و شرایط شخصی خود را در نظر بگیرید.
- با پرسشهای مربوط به احکام مناسک با احترام برخورد کنید و اگر دستورالعملی شما را شگفتزده کرد، توضیح بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.