Sunan Abi Dawud، حدیث 2110
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1إِسْحَاقُ بْنُ جِبْرِيلَ الْبَغْدَادِيُّآن را به أبو داود روایت کرد
- 2يَزِيدُ
- 3مُوسَى بْنُ مُسْلِمِ بْنِ رُومَانَ
- 4أَبِي الزُّبَيْرِ
- 5جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ جِبْرِيلَ الْبَغْدَادِيُّ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ، أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ مُسْلِمِ بْنِ رُومَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَعْطَى فِي صَدَاقِ امْرَأَةٍ مِلْءَ كَفَّيْهِ سَوِيقًا أَوْ تَمْرًا فَقَدِ اسْتَحَلَّ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ صَالِحِ بْنِ رُومَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ مَوْقُوفًا وَرَوَاهُ أَبُو عَاصِمٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ رُومَانَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ كُنَّا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَسْتَمْتِعُ بِالْقُبْضَةِ مِنَ الطَّعَامِ عَلَى مَعْنَى الْمُتْعَةِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ عَلَى مَعْنَى أَبِي عَاصِمٍ .
اسحاق بن جبرئیل بغدادی به ما حدیث نقل کرد، یزید به ما خبر داد، موسی بن مسلم بن رومان به ما خبر داد، از ابوالزبیر، او از جابر بن عبدالله روایت میکند که پیامبر ﷺ فرمودند:
«هر کس به عنوان مهریه همسرش دو مشت آرد یا خرما بدهد، او را بر خود حلال کرده است.» ابوداوود میگوید: این حدیث را عبدالرحمن بن مهدی از صالح بن رومان، او از ابوالزبیر و او از جابر به صورت موقوف روایت کرده است. همچنین ابوعاصم آن را از صالح بن رومان، او از ابوالزبیر و او از جابر روایت کرده است؛ جابر گفت: «در دوران رسول خدا ﷺ با یک مشت غذا ازدواج موقت (متعه) میکردیم.» ابوداوود میگوید: ابن جریج نیز این حدیث را از ابوالزبیر و او از جابر با همان معنای روایت ابوعاصم نقل کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت ضعیف به مهری اندک اشاره میکند، اما حکمی درباره ازدواج مقرر نمیسازد.
مهری که داماد به عروس بدهکار است.
مقداری اندک از آرد یا خرما؛ متن با این تعبیر اندازهٔ ثابتی برای مهر همهٔ ازدواجها تعیین نمیکند.
ازدواجی که برای مدتی از پیش تعیینشده منعقد میشود؛ ذکر آن در نقلهای گوناگون، این روایت ضعیف را به دلیلی برای احکام آن تبدیل نمیکند.
ابوداوود نقل میکند که راویان مورد اعتماد این سخن را نه بهعنوان گفتهٔ پیامبر ﷺ، بلکه بهعنوان سخنی از جابر روایت کردهاند و نقلهای دیگری نیز دربارهٔ ازدواج موقت سخن میگویند. ازاینرو، عالمان این روایت را دلیلی مستقل برای حداقل مهر یا مشروعیت ازدواج موقت نمیدانند. روایت صحیح سهل بن سعد که در آن انگشتر آهنی بهعنوان مهر ذکر شده، نشان میدهد که مهری اندک میتواند کافی باشد؛ شرایط مشخص آن نیز بر پایهٔ دیدگاههای فقهی مذاهب و دلایل قویتر بررسی میشود.
- دربارهٔ مهر آشکارا گفتوگو کنید و با توافق یکدیگر تعهدی عملی و توانپذیر تعیین کنید.
- احکام دینی را بر پایهٔ این روایت ضعیف بنا نکنید؛ به منابع صحیح و معتبر و عالمان آگاه رجوع کنید.
- مهر اندک را با نبود حقوق و مسئولیتهای مربوط به ازدواج اشتباه نگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.