Sunan Abi Dawud، حدیث 2174
روایتشده توسط Abu Hurayrah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurayrah
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، كُلُّهُمْ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، حَدَّثَنِي شَيْخٌ، مِنْ طُفَاوَةَ قَالَ تَثَوَّيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ بِالْمَدِينَةِ فَلَمْ أَرَ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَشَدَّ تَشْمِيرًا وَلاَ أَقْوَمَ عَلَى ضَيْفٍ مِنْهُ فَبَيْنَمَا أَنَا عِنْدَهُ يَوْمًا وَهُوَ عَلَى سَرِيرٍ لَهُ وَمَعَهُ كِيسٌ فِيهِ حَصًى أَوْ نَوًى - وَأَسْفَلُ مِنْهُ جَارِيَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ - وَهُوَ يُسَبِّحُ بِهَا حَتَّى إِذَا أَنْفَدَ مَا فِي الْكِيسِ أَلْقَاهُ إِلَيْهَا فَجَمَعَتْهُ فَأَعَادَتْهُ فِي الْكِيسِ فَدَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَقَالَ أَلاَ أُحَدِّثُكَ عَنِّي وَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ قُلْتُ بَلَى . قَالَ بَيْنَا أَنَا أُوعَكُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ . فَقَالَ " مَنْ أَحَسَّ الْفَتَى الدَّوْسِيَّ " . ثَلاَثَ مَرَّاتٍ . فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُوَ ذَا يُوعَكُ فِي جَانِبِ الْمَسْجِدِ فَأَقْبَلَ يَمْشِي حَتَّى انْتَهَى إِلَىَّ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَىَّ فَقَالَ لِي مَعْرُوفًا فَنَهَضْتُ فَانْطَلَقَ يَمْشِي حَتَّى أَتَى مَقَامَهُ الَّذِي يُصَلِّي فِيهِ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ وَمَعَهُ صَفَّانِ مِنْ رِجَالٍ وَصَفٌّ مِنْ نِسَاءٍ أَوْ صَفَّانِ مِنْ نِسَاءٍ وَصَفٌّ مِنْ رِجَالٍ فَقَالَ " إِنْ أَنْسَانِي الشَّيْطَانُ شَيْئًا مِنْ صَلاَتِي فَلْيُسَبِّحِ الْقَوْمُ وَلْيُصَفِّقِ النِّسَاءُ " . قَالَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَنْسَ مِنْ صَلاَتِهِ شَيْئًا . فَقَالَ " مَجَالِسَكُمْ مَجَالِسَكُمْ " . زَادَ مُوسَى " هَا هُنَا " . ثُمَّ حَمِدَ اللَّهَ تَعَالَى وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ " . ثُمَّ اتَّفَقُوا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الرِّجَالِ فَقَالَ " هَلْ مِنْكُمُ الرَّجُلُ إِذَا أَتَى أَهْلَهُ فَأَغْلَقَ عَلَيْهِ بَابَهُ وَأَلْقَى عَلَيْهِ سِتْرَهُ وَاسْتَتَرَ بِسِتْرِ اللَّهِ " . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ " ثُمَّ يَجْلِسُ بَعْدَ ذَلِكَ فَيَقُولُ فَعَلْتُ كَذَا فَعَلْتُ كَذَا " . قَالَ فَسَكَتُوا قَالَ فَأَقْبَلَ عَلَى النِّسَاءِ فَقَالَ " هَلْ مِنْكُنَّ مَنْ تُحَدِّثُ " . فَسَكَتْنَ فَجَثَتْ فَتَاةٌ - قَالَ مُؤَمَّلٌ فِي حَدِيثِهِ فَتَاةٌ كَعَابٌ - عَلَى إِحْدَى رُكْبَتَيْهَا وَتَطَاوَلَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيَرَاهَا وَيَسْمَعَ كَلاَمَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُمْ لَيَتَحَدَّثُونَ وَإِنَّهُنَّ لَيَتَحَدَّثْنَهْ فَقَالَ " هَلْ تَدْرُونَ مَا مَثَلُ ذَلِكَ " . فَقَالَ " إِنَّمَا ذَلِكَ مَثَلُ شَيْطَانَةٍ لَقِيَتْ شَيْطَانًا فِي السِّكَّةِ فَقَضَى مِنْهَا حَاجَتَهُ وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ أَلاَ وَإِنَّ طِيبَ الرِّجَالِ مَا ظَهَرَ رِيحُهُ وَلَمْ يَظْهَرْ لَوْنُهُ أَلاَ إِنَّ طِيبَ النِّسَاءِ مَا ظَهَرَ لَوْنُهُ وَلَمْ يَظْهَرْ رِيحُهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ مِنْ هَا هُنَا حَفِظْتُهُ عَنْ مُؤَمَّلٍ وَمُوسَى " أَلاَ لاَ يُفْضِيَنَّ رَجُلٌ إِلَى رَجُلٍ وَلاَ امْرَأَةٌ إِلَى امْرَأَةٍ إِلاَّ إِلَى وَلَدٍ أَوْ وَالِدٍ " . وَذَكَرَ ثَالِثَةً فَأُنْسِيتُهَا وَهُوَ فِي حَدِيثِ مُسَدَّدٍ وَلَكِنِّي لَمْ أُتْقِنْهُ كَمَا أُحِبُّ وَقَالَ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنِ الطُّفَاوِيِّ .
مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، بِشر برای ما حدیث کرد، جُرَیری برای ما حدیث کرد؛ و مُؤَمَّل برای ما حدیث کرد، اسماعیل برای ما حدیث کرد؛ و موسی برای ما حدیث کرد، حمّاد برای ما حدیث کرد — همگی از جُرَیری، او از ابونضره، او گفت: پیرمردی از قبیله طُفاوه به من گفت:
«من در مدینه مهمان ابوهُریره بودم. هیچیک از یاران پیامبر ﷺ را ندیدم که در عبادت کوشاتر و در مهماننوازی بهتر از او باشد. روزی نزدش بودم که بر بستر خود نشسته بود و کیسهای حاوی سنگریزه یا هسته خرما داشت. کنیزی سیاهپوست پایین پای او نشسته بود. او با آنها تسبیح میگفت. چون محتوای کیسه تمام شد، آن را به سوی کنیز انداخت. کنیز آنها را جمع کرد، دوباره در کیسه ریخت و به او بازگرداند. سپس گفت: «آیا درباره خودم و درباره رسول خدا ﷺ برایت سخن نگویم؟» گفتم: «بله.» گفت: «روزی که در مسجد تبدار بودم، رسول خدا ﷺ وارد مسجد شدند و فرمودند: "آن جوان دَوْسی را چه کسی دیده است؟" این را سه بار تکرار کردند. مردی گفت: "یا رسولالله! او همانجاست، در گوشهای از مسجد تبدار افتاده است." ایشان حرکت کردند تا به من رسیدند، دستشان را بر من نهادند و با مهربانی با من سخن گفتند. پس من برخاستم. سپس ایشان به سوی جایگاه نمازشان رفتند. در آنجا دو صف مردان و یک صف زنان بود، یا دو صف زنان و یک صف مردان (راوی تردید دارد). ایشان فرمودند: "اگر شیطان چیزی از نمازم را به فراموشی سپارد، مردان تسبیح بگویند و زنان دست بزنند." سپس رسول خدا ﷺ نماز خواندند و چیزی از نمازشان را فراموش نکردند. آنگاه فرمودند: "در جای خود بنشینید، در جای خود بنشینید." راوی موسی افزود: "همینجا." سپس خداوند را حمد و ثنا گفتند و فرمودند: "اَمّا بَعد." سپس راویان اتفاق نظر دارند که ایشان رو به مردان کردند و فرمودند: "آیا در میان شما مردی هست که چون نزد همسرش رود، در را ببندد، پرده را فرو اندازد و در پوشش الهی پنهان شود؟" گفتند: "بله." فرمودند: "سپس بعد از آن مینشیند و میگوید: فلان کار را کردم، بهمان کار را کردم." مردم سکوت کردند. سپس رو به زنان کردند و فرمودند: "آیا در میان شما زنی هست که چنین سخنانی بگوید؟" آنان نیز سکوت کردند. ناگاه دختری — مؤمّل در حدیث خود گفته: دختری جوان و رسیده — بر یک زانو نشست و به سوی رسول خدا ﷺ خم شد تا ایشان او را ببینند و سخنش را بشنوند. گفت: "یا رسولالله! آنان (مردان) سخن میگویند و آنان (زنان) نیز سخن میگویند." ایشان فرمودند: "آیا میدانید مثل این کار چیست؟ مثل این کار، مثل شیطان مادهای است که در کوچه با شیطان نری برخورد میکند؛ او در حالی که مردم نگاه میکنند، حاجت خود را از او برمیآورد. هان! عطر مردان آن است که بوی آن آشکار شود ولی رنگش نمایان نگردد. و هان! عطر زنان آن است که رنگش آشکار شود ولی بوی آن نمایان نگردد." ابوداوود گفت: از اینجا به بعد از مؤمّل و موسی حفظ کردهام: "هان! هیچ مردی با مرد دیگر و هیچ زنی با زن دیگر همبستر نشود، مگر با فرزند یا والد." او سومی را نیز ذکر کرد که من فراموش کردهام. این در روایت مسدّد آمده، اما آنگونه که دوست داشتم دقیق حفظ نکردهام. موسی گفت: حمّاد از جُرَیری، او از ابونضره، او از طُفاوی برای ما حدیث کرد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Echtgenoten behoren hun intieme omgang niet aan anderen prijs te geven.
تعبیری کنایی از حریم خصوصی و حفاظتی که همسران در روابط صمیمانهٔ خود دارند.
یاد کردن خداوند با تنزیه او، برای نمونه با گفتن «سبحانالله».
دستورهایی دربارهٔ چگونگی آگاه کردن امام از اشتباه در نماز.
عالمان هشدار دربارهٔ بازگو کردن جزئیات صمیمانه را صرفاً بر پایهٔ این روایت ضعیف نپذیرفتهاند. صحیح مسلم، حدیث ۳۵۴۲، نکوهش شدید افشای اسرار زناشویی را تأیید میکند. ازاینرو، فقیهان حفظ این حریم خصوصی را از وظایف مهم اخلاق نیکو میدانند؛ اما گفتوگو دربارهٔ امور ضروری، مانند مشورت پزشکی، لزوماً مشمول این حکم نیست.
- جزئیات قابلشناسایی دربارهٔ روابط صمیمانه با همسرتان را برای دوستان یا خانواده بازگو نکنید.
- مسائل محرمانهٔ زناشویی را فقط با کسی در میان بگذارید که برای دریافت کمک یا مشورت مناسب لازم است، و بیش از حد نیاز چیزی نگویید.
- اگر امام در نماز اشتباه کرد، به شیوهٔ مقرر او را آگاه کنید: مردان تسبیح بگویند و زنان دست بزنند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.