Sunan Abi Dawud، حدیث 2265
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr ibn al-Aas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Amr ibn al-Aas
روایت
حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، ح وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، - وَهُوَ أَشْبَعُ - عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى أَنَّ كُلَّ مُسْتَلْحَقٍ اسْتُلْحِقَ بَعْدَ أَبِيهِ الَّذِي يُدْعَى لَهُ ادَّعَاهُ وَرَثَتُهُ فَقَضَى أَنَّ كُلَّ مَنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ يَمْلِكُهَا يَوْمَ أَصَابَهَا فَقَدْ لَحِقَ بِمَنِ اسْتَلْحَقَهُ وَلَيْسَ لَهُ مِمَّا قُسِمَ قَبْلَهُ مِنَ الْمِيرَاثِ شَىْءٌ وَمَا أَدْرَكَ مِنْ مِيرَاثٍ لَمْ يُقْسَمْ فَلَهُ نَصِيبُهُ وَلاَ يُلْحَقُ إِذَا كَانَ أَبُوهُ الَّذِي يُدْعَى لَهُ أَنْكَرَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَمَةٍ لَمْ يَمْلِكْهَا أَوْ مِنْ حُرَّةٍ عَاهَرَ بِهَا فَإِنَّهُ لاَ يُلْحَقُ بِهِ وَلاَ يَرِثُ وَإِنْ كَانَ الَّذِي يُدْعَى لَهُ هُوَ ادَّعَاهُ فَهُوَ وَلَدُ زِنْيَةٍ مِنْ حُرَّةٍ كَانَ أَوْ أَمَةٍ .
شیبان بن فروخ برای ما حدیث کرد، محمد بن راشد برای ما حدیث کرد، و حسن بن علی برای ما حدیث کرد، یزید بن هارون برای ما حدیث کرد، محمد بن راشد به ما خبر داد — و روایت او کاملتر است — از سلیمان بن موسی، از عمرو بن شعیب، از پدرش، از جدش که گفت: همانا پیامبر ﷺ حکم کردند درباره کسی که پس از مرگ پدرِ منسوببهاو، وقتی وارثان او را از خود دانستند؛ فرمودند اگر او فرزند کنیزی باشد که پدرش در هنگام آمیزش مالک آن کنیز بوده است، پس او به کسانی که وی را پذیرفتهاند ملحق میشود، اما از ارثی که پیش از این تقسیم شده چیزی نمیبرد. ولی از آنچه هنوز تقسیم نشده، سهم خود را میبرد. اما اگر پدری که بدان منسوب است او را انکار کند، به او ملحق نمیشود. و اگر فرزند کنیزی باشد که پدرش مالک او نبوده، یا فرزند زن آزادی باشد که با او زنا کرده است، پس به پدر ملحق نمیشود و ارث نمیبرد، حتی اگر کسی که بدان منسوب است خودش او را ادعا کند؛ زیرا او فرزند زناست، چه مادرش آزاد باشد و چه کنیز.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
تأیید نسب، حق ارث را تعیین میکند، اما محدودیتهای روشنی دارد.
انتساب حقوقی و خانوادگی فرزند به پدرش.
خویشاوندانی که بر اساس قواعد ارث اسلامی، مستحق سهمی از ترکه هستند.
رابطه جنسی خارج از ازدواج معتبر.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که فرزندی که نسب او بهطور معتبر و قانونی تأیید شده است، میتواند از حقوق ارث برخوردار باشد، حتی اگر ترکه هنوز تقسیم نشده باشد. طبق متن، ارثی که پیشتر تقسیم شده باشد، با اثر بازگشت به گذشته دوباره گشوده نمیشود. روایت همچنین بیان میکند که ادعای پدری بهتنهایی، در صورت نبود شرایط قانونی، نسب را ثابت نمیکند. کاربرد دقیق این حکم به حقوق خانواده اسلامی مربوط است و مستلزم بررسی واقعیتها و مذهب فقهیِ قابلاعمال است.
- پیش از تقسیم ترکه، پیوندهای خانوادگی و ادعاهای مربوط به ارث را با دقت ثبت و بررسی کنید.
- ادعای پدری را بهتنهایی دلیل کافی ندانید؛ واقعیتها را به کارشناسان صلاحیتدار بسپارید.
- با کرامت و حقوق کودکان با دقت رفتار کنید و درباره نسب آنان اتهام عمومی مطرح نکنید.
این روایت حسن همان قاعده درباره نسب را بیان میکند و میافزاید که اگر پدر، پدری خود را انکار کند، فرزند به او نسبت داده نمیشود.
Sunan Abi Dawud · #2267 (Sahih)این روایت صحیح قاعدهای را بررسی میکند که بر اساس آن فرزند به بستر زناشویی ملحق میشود و زناکار حق ادعای پدری ندارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.