Sunan Abi Dawud، حدیث 2394
روایتشده توسط Aishah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ
- 1سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّآن را به أبو داود روایت کرد
- 2ابْنُ وَهْبٍ
- 3عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ
- 4عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، حَدَّثَهُ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبَّادَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ أَتَى رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فِي رَمَضَانَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ احْتَرَقْتُ . فَسَأَلَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَا شَأْنُهُ قَالَ أَصَبْتُ أَهْلِي . قَالَ " تَصَدَّقْ " . قَالَ وَاللَّهِ مَا لِي شَىْءٌ وَلاَ أَقْدِرُ عَلَيْهِ . قَالَ " اجْلِسْ " . فَجَلَسَ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ أَقْبَلَ رَجُلٌ يَسُوقُ حِمَارًا عَلَيْهِ طَعَامٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيْنَ الْمُحْتَرِقُ آنِفًا " . فَقَامَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَصَدَّقْ بِهَذَا " . فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعَلَى غَيْرِنَا فَوَاللَّهِ إِنَّا لَجِيَاعٌ مَا لَنَا شَىْءٌ . قَالَ " كُلُوهُ " .
سلیمان بن داود مهری به ما حدیث کرد، ابن وهب به ما خبر داد، عمرو بن حارث به من خبر داد که عبدالرحمن بن قاسم به او حدیث کرد که محمد بن جعفر بن زبیر به او حدیث کرد که عباد بن عبدالله بن زبیر به او حدیث کرد که او از عایشه، همسر پیامبر ﷺ شنید که فرمود: مردی در ماه رمضان در مسجد نزد پیامبر ﷺ آمد و گفت: ای رسول الله، سوختم. پیامبر ﷺ از او پرسید چه بر سرت آمده است؟ گفت: با همسرم آمیزش کردم. فرمود:
«صدقه بده». گفت: به الله سوگند، چیزی ندارم و توانایی آن را نیز ندارم. فرمود: «بنشین». پس نشست. در حالی که او در همان حال بود، مردی پیش آمد که الاغی را میراند و بر آن غذایی بود. رسول الله ﷺ فرمود: «آن مردی که چندی پیش سوخته بود کجاست؟» آن مرد برخاست. رسول الله ﷺ فرمود: «این را صدقه بده». گفت: ای رسول الله، آیا برای غیر خودمان باشد؟ به الله سوگند، ما گرسنهایم و چیزی نداریم. فرمود: «آن را بخورید».
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
کسی که توان پرداخت کفّاره را ندارد، اجازه مییابد از غذایی که برای خود او فراهم شده بخورد.
تعبیری که آن مرد برای بیان پشیمانی و هراس خود از کارش به کار برد.
بخشش داوطلبانه به نیازمند؛ در اینجا منظور غذایی است که بهعنوان کفّاره داده میشود.
جبران شرعیِ مقرر برای برخی تخلفات، از جمله آمیزش عمدی در روزهای روزهداری ماه رمضان.
عالمان از کنار هم نهادن روایتهای مربوط به این رویداد نتیجه میگیرند که آمیزش عمدی در روز ماه رمضان، روزه را باطل میکند و کفّاره را واجب میسازد. ترتیب شناختهشده چنین است: آزاد کردن برده، دو ماه روزهگرفتنِ پیاپی و، در صورت ناتوانی، غذا دادن به نیازمندان. فقیهان درباره شرایط دقیق و چگونگی اجرای آن بحث کردهاند؛ این روایت تأکید میکند که کسی را که توان تأمین کفّاره ندارد، نباید به باری فراتر از توانش واداشت. هنگامی که غذایی که برای نیازمندان در نظر گرفته شده بود به خود آن مرد نیازمند رسید، پیامبر ﷺ به او اجازه داد از آن بخورد.
- در برابر خطای بزرگی که مرتکب شدهاید، برای مشورت کمک بخواهید و از روی شرم، موضوع را پنهان نکنید.
- برای اجرای کفّاره از فردی آگاه راهنمایی بگیرید تا ترتیب و شرایط مقرر رعایت شود.
- به کسانی که توان پرداخت کفّاره را ندارند کمک کنید و نیازهای خودشان را نیز در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.