Sunan Abi Dawud، حدیث 2599
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّآن را به أبو داود روایت کرد
- 2عَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3ابْنُ جُرَيْجٍ
- 4أَبُو الزُّبَيْرِ
- 5عَلِيًّا الأَزْدِيَّ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَلِيًّا الأَزْدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ عَلَّمَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اسْتَوَى عَلَى بَعِيرِهِ خَارِجًا إِلَى سَفَرٍ كَبَّرَ ثَلاَثًا ثُمَّ قَالَ " { سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ } اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِي سَفَرِنَا هَذَا الْبِرَّ وَالتَّقْوَى وَمِنَ الْعَمَلِ مَا تَرْضَى اللَّهُمَّ هَوِّنْ عَلَيْنَا سَفَرَنَا هَذَا اللَّهُمَّ اطْوِ لَنَا الْبُعْدَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الأَهْلِ وَالْمَالِ " . وَإِذَا رَجَعَ قَالَهُنَّ وَزَادَ فِيهِنَّ " آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ " . وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَجُيُوشُهُ إِذَا عَلَوُا الثَّنَايَا كَبَّرُوا وَإِذَا هَبَطُوا سَبَّحُوا فَوُضِعَتِ الصَّلاَةُ عَلَى ذَلِكَ .
حسن بن علی به ما حدیث کرد، عبدالرزاق به ما حدیث کرد، ابن جریج به ما خبر داد، ابوالزبیر به من خبر داد که علی ازدی به او اطلاع داده که ابن عمر به او آموخته است که رسول خدا ﷺ هرگاه برای سفر بر شتر خود سوار میشدند، سه بار تکبیر میگفتند و سپس میفرمودند:
«سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ» (پاک و منزه است کسی که این وسیله را مسخر ما گرداند، در حالی که ما توانایی تسلط بر آن را نداشتیم، و همانا ما به سوی پروردگارمان بازخواهیم گشت). «بار خدایا! در این سفرمان از تو نیکی، تقوا و عملی را که بدان راضی هستی مسئلت دارم. بار خدایا! این سفرمان را بر ما آسان گردان. بار خدایا! دوری راه را برای ما کوتاه کن. بار خدایا! تویی همسفر در سفر و جانشین در میان خانواده و مال.» و چون بازمیگشتند، همین کلمات را میگفتند و این عبارت را بر آن میافزودند: «آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ» (بازگشتکنندگان، توبهکنندگان، عبادتکنندگان و ستایشگران پروردگارمان هستیم). و پیامبر ﷺ و سپاهیانش هنگام بالا رفتن از بلندیها تکبیر میگفتند و هنگام پایین آمدن تسبیح میگفتند؛ بدین ترتیب نماز بر همین اساس نهاده شد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ دعایی برای هنگام حرکت به سفر و بازگشت از آن آموزش داد.
پاک و منزه است خداوندی که این مرکب را برای ما رام کرد.
از خدا خواسته میشود که در سفر مراقب خانواده و اموالِ بهجامانده باشد.
بازگشتکننده، توبهکننده و پرستشگر خداوند.
عالمان از این روایت نتیجه گرفتهاند که مستحب است هنگام حرکت، خداوند را یاد کنند، از او پرهیزگاری و اعمال نیک بخواهند و آسان شدن سفر را مسئلت کنند. هنگام بازگشت، مسافر عبارتهایی دربارهٔ بازگشت، توبه، عبادت و ستایش خداوند میافزاید. یادکرد خداوند بهعنوان همراه در سفر و نگهبان خانواده در خانه، بر توکل به او تأکید دارد. همچنین مستحب است هنگام بالا رفتن از بلندیها خداوند را تسبیح گویند و هنگام پایین آمدن او را بستایند.
- هنگام حرکت، دعای روایتشده را بخوانید و از خدا پرهیزگاری، اعمال نیک و سفری آسان بخواهید.
- هنگام حرکت، خانواده و اموال خود را به حفاظت خدا بسپارید و با توبه و سپاسگزاری بازگردید.
- همانگونه که پیامبر ﷺ آموزش داد، هنگام بالا رفتن و پایین آمدن از بلندیها خدا را یاد کنید.
این روایت نیز دربارهٔ یاد خدا و دعا به درگاه او هنگام سفر است.
Sunan Abi Dawud · #2600 (Sahih)این روایت از ابن عمر با دعاها و آداب مربوط به حرکت برای سفر پیوند دارد.
Sunan Abi Dawud · #2601 (Sahih)این روایت عبارتهایی را در بر دارد که پیامبر ﷺ با آنها مسافران را به خدا میسپرد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.