Sunan Abi Dawud، حدیث 2654
روایتشده توسط Salamah ibn al-Akwa. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Salamah ibn al-Akwa
روایت
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ هَاشِمَ بْنَ الْقَاسِمِ، وَهِشَامًا، حَدَّثَاهُمْ قَالاَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَوَازِنَ - قَالَ - فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَتَضَحَّى وَعَامَّتُنَا مُشَاةٌ وَفِينَا ضَعَفَةٌ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ فَانْتَزَعَ طَلَقًا مِنْ حِقْوِ الْبَعِيرِ فَقَيَّدَ بِهِ جَمَلَهُ ثُمَّ جَاءَ يَتَغَدَّى مَعَ الْقَوْمِ فَلَمَّا رَأَى ضَعَفَتَهُمْ وَرِقَّةَ ظَهْرِهِمْ خَرَجَ يَعْدُو إِلَى جَمَلِهِ فَأَطْلَقَهُ ثُمَّ أَنَاخَهُ فَقَعَدَ عَلَيْهِ ثُمَّ خَرَجَ يَرْكُضُهُ وَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ مِنْ أَسْلَمَ عَلَى نَاقَةٍ وَرْقَاءَ هِيَ أَمْثَلُ ظَهْرِ الْقَوْمِ - قَالَ - فَخَرَجْتُ أَعْدُو فَأَدْرَكْتُهُ وَرَأْسُ النَّاقَةِ عِنْدَ وَرِكِ الْجَمَلِ وَكُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ النَّاقَةِ ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ الْجَمَلِ ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى أَخَذْتُ بِخِطَامِ الْجَمَلِ فَأَنَخْتُهُ فَلَمَّا وَضَعَ رُكْبَتَهُ بِالأَرْضِ اخْتَرَطْتُ سَيْفِي فَأَضْرِبَ رَأْسَهُ فَنَدَرَ فَجِئْتُ بِرَاحِلَتِهِ وَمَا عَلَيْهَا أَقُودُهَا فَاسْتَقْبَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ مُقْبِلاً فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ الرَّجُلَ " . فَقَالُوا سَلَمَةُ بْنُ الأَكْوَعِ . قَالَ " لَهُ سَلَبُهُ أَجْمَعُ " . قَالَ هَارُونُ هَذَا لَفْظُ هَاشِمٍ .
هارون بن عبدالله برای ما حدیث کرد که هاشم بن قاسم و هشام هر دو به آنان حدیث کردند و گفتند: عکرمه بن عمار برای ما حدیث کرد، او گفت: ایاس بن سلمه برایم حدیث کرد، او گفت: پدرم برایم حدیث کرد و گفت: من همراه رسول خدا ﷺ در جنگ با قبیله هوازن شرکت کردم. او گفت: در حالی که ما در وقت چاشت مشغول خوردن غذا بودیم و بیشتر ما پیاده بودند و افرادی ضعیف نیز در میان ما بودند، مردی سوار بر شتری سرخرنگ آمد. او طنابی از جهاز شترش بیرون آورد و شترش را با آن بست، سپس آمد تا با مردم غذا بخورد. چون ضعف آنان و کمبود مرکبهایشان را دید، شتابان به سوی شترش رفت، آن را گشود، خواباند و سوار شد و به تاخت راند. مردی از قبیله اسلم بر شتری ماده خاکستریرنگ که بهترین مرکب آن گروه بود، به تعقیب او پرداخت. راوی گفت: آنگاه من دوان دوان به دنبال او رفتم و به او رسیدم، در حالی که سر شتر ماده نزدیک کفل شتر نر بود و من نزدیک کفل شتر ماده بودم. سپس پیشی گرفتم تا به کفل شتر نر رسیدم، باز هم پیش رفتم تا مهار شتر را گرفتم و آن را خواباندم. وقتی زانویش را بر زمین نهاد، شمشیرم را کشیدم و بر سرش زدم و سرش جدا شد و افتاد. سپس مرکب او و هر چه بر آن بود را کشانکشان آوردم. رسول خدا ﷺ در میان مردم به استقبال من آمدند و فرمودند:
«چه کسی این مرد را کشت؟» گفتند: «سلمه بن اکوع.» فرمودند: «تمام غنایم شخصی (سَلَب) مقتول مال اوست.» هارون گفت: این لفظ روایت هاشم است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سلمه تمام غنیمتِ سوارکار دشمنی را که شکست داد دریافت کرد.
قبیلهای عرب که در زمان پیامبر ﷺ در نبرد حنین در برابر مسلمانان قرار گرفت.
تجهیزات و اموال شخصیای که جنگجوی شکستخورده همراه خود داشت.
قبیلهای عرب که تعقیبکنندهٔ یادشده به آن تعلق داشت.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که رهبر میتواند تجهیزات شخصیِ جنگجوی دشمنِ شکستخورده را به کسی واگذار کند که او را شکست داده است. سخن پیامبر ﷺ تمام غنیمت آن مرد را به سلمه اختصاص میدهد. فقیهان شرایط و چگونگی این واگذاری را در چارچوب احکام غنائم جنگی بررسی میکنند؛ این روایت اجازهای کلی برای خشونت خارج از اختیار مشروع و مقررات جاری نیست.
- در موقعیتهای خطرناک هدفمند عمل کنید و از دیگران محافظت کنید، اما در چارچوب اختیار مشروع و مقررات روشن بمانید.
- رهبران باید شایستگیها را منصفانه به رسمیت بشناسند و از پیش چگونگی تقسیم پاداش یا غنیمت را روشن کنند.
- هرگز روایتی دربارهٔ غنیمت جنگی را توجیهی برای خشونت خودسرانه یا تصاحب مال دیگران قرار ندهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.