Sunan Abi Dawud، حدیث 2683
روایتشده توسط Sa'd ibn Abi Waqqas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ
- 1عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2أَحْمَدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ
- 3أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ زَعَمَ السُّدِّيُّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَمَّنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ إِلاَّ أَرْبَعَةَ نَفَرٍ وَامْرَأَتَيْنِ وَسَمَّاهُمْ وَابْنُ أَبِي سَرْحٍ . فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ وَأَمَّا ابْنُ أَبِي سَرْحٍ فَإِنَّهُ اخْتَبَأَ عِنْدَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَلَمَّا دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ إِلَى الْبَيْعَةِ جَاءَ بِهِ حَتَّى أَوْقَفَهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ بَايِعْ عَبْدَ اللَّهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ثَلاَثًا كُلُّ ذَلِكَ يَأْبَى فَبَايَعَهُ بَعْدَ ثَلاَثٍ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلُهُ " . فَقَالُوا مَا نَدْرِي يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فِي نَفْسِكَ أَلاَ أَوْمَأْتَ إِلَيْنَا بِعَيْنِكَ قَالَ " إِنَّهُ لاَ يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ تَكُونَ لَهُ خَائِنَةُ الأَعْيُنِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ أَخَا عُثْمَانَ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَكَانَ الْوَلِيدُ بْنُ عُقْبَةَ أَخَا عُثْمَانَ لأُمِّهِ وَضَرَبَهُ عُثْمَانُ الْحَدَّ إِذْ شَرِبَ الْخَمْرَ .
عثمان بن ابی شیبه برای ما حدیث کرد و گفت: احمد بن مفضل برای ما حدیث کرد و گفت: اسباط بن نصر برای ما حدیث کرد و گفت: سدّی از مصعب بن سعد، و او از سعد روایت کرده است که گفت: در روز فتح مکه، رسول الله ﷺ به مردم امان داد، مگر به چهار مرد و دو زن، و نام آنان را برد که ابن ابی سرح نیز یکی از آنان بود. سپس راوی حدیث را ذکر کرد و گفت: ابن ابی سرح نزد عثمان بن عفان پنهان شده بود. هنگامی که رسول الله ﷺ مردم را برای بیعت فراخواند، عثمان او را آورد و در برابر رسول الله ﷺ ایستاند و عرض کرد:
«ای پیامبر خدا، بیعت عبدالله را بپذیر.» پس ایشان سر بلند کرد و سه بار به او نگریست و هر بار امتناع ورزید، سپس بعد از بار سوم بیعت او را پذیرفت. آنگاه رو به یارانش کرد و فرمود: «آیا در میان شما مرد خردمندی نبود که وقتی دید من از پذیرش بیعت او خودداری میکنم، برخیزد و کار او را یکسره کند؟» گفتند: «نمیدانیم ای رسول خدا در دل شما چه میگذرد؛ آیا با چشمتان به ما اشاره نکردید؟» فرمود: «سزاوار نیست که پیامبری چشم خیانتکار داشته باشد.» ابوداود گفت: عبدالله برادر رضاعی عثمان بود و ولید بن عقبه برادر مادری عثمان بود، و عثمان زمانی که او شراب نوشید، حد شرعی را بر او جاری ساخت.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ بر صداقت تأکید کرد، حتی هنگامی که دست خود را پس کشید.
در فتح مکه، ابن ابیسرح از امنیت عمومی برخوردار نشد. او نزد عثمان بن عفان پناه گرفت و عثمان بعداً او را برای بیعت نزد پیامبر ﷺ آورد. پیامبر ﷺ ابتدا دست خود را پس کشید و سپس اشارههای پنهانی را نپذیرفت.
پیمانی رسمی برای وفاداری و اطاعت از رهبر.
اشارهای پنهانی با چشم که چیزی متفاوت از سخن آشکار را میرساند.
مجازاتی که در فقه اسلامی برای برخی تخلفها تعیین شده است.
دانشمندان از این روایت چنین برداشت میکنند که پیامبر بهطور پنهانی اشارهای برخلاف سخن آشکار خود نمیکند. پیامبر ﷺ با پسکشیدن دستش مخالفت خود را آشکار کرد، اما اجازه نداد فرمانی پنهانی برای کشتن صادر شود. این روایت همچنین تأکید میکند که خویشاوندی شخصی موجب معافیت از عدالت نمیشود؛ ابوداوود نقل میکند که عثمان درباره خویشاوندش ولید، هنگامی که شراب نوشید، مجازات حد را اجرا کرد.
- اشارههای پنهانی برخلاف سخن آشکارتان ندهید؛ روشن و قابل اعتماد باشید.
- درباره مردم بر اساس قواعد عادلانه داوری کنید و به خانواده یا دوستان امتیاز ندهید.
- اگر درباره منظور کسی تردید دارید، بهجای نتیجهگیری شتابزده و مهم، توضیح بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.