Sunan Abi Dawud، حدیث 2736
روایتشده توسط Mujammi ibn Jariyah al-Ansari. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Mujammi ibn Jariyah al-Ansari
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُجَمِّعُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ مُجَمِّعِ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَعْقُوبَ بْنَ مُجَمِّعٍ، يَذْكُرُ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَمِّهِ، مُجَمِّعِ بْنِ جَارِيَةَ الأَنْصَارِيِّ وَكَانَ أَحَدَ الْقُرَّاءِ الَّذِينَ قَرَءُوا الْقُرْآنَ قَالَ شَهِدْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا انْصَرَفْنَا عَنْهَا إِذَا النَّاسُ يَهُزُّونَ الأَبَاعِرَ فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ مَا لِلنَّاسِ قَالُوا أُوحِيَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَخَرَجْنَا مَعَ النَّاسِ نُوجِفُ فَوَجَدْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَاقِفًا عَلَى رَاحِلَتِهِ عِنْدَ كُرَاعِ الْغَمِيمِ فَلَمَّا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ النَّاسُ قَرَأَ عَلَيْهِمْ { إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا } فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَتْحٌ هُوَ قَالَ " نَعَمْ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّهُ لَفَتْحٌ " . فَقُسِّمَتْ خَيْبَرُ عَلَى أَهْلِ الْحُدَيْبِيَةِ فَقَسَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سَهْمًا وَكَانَ الْجَيْشُ أَلْفًا وَخَمْسَمِائَةٍ فِيهِمْ ثَلاَثُمِائَةِ فَارِسٍ فَأَعْطَى الْفَارِسَ سَهْمَيْنِ وَأَعْطَى الرَّاجِلَ سَهْمًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَدِيثُ أَبِي مُعَاوِيَةَ أَصَحُّ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ وَأَرَى الْوَهَمَ فِي حَدِيثِ مُجَمِّعٍ أَنَّهُ قَالَ ثَلاَثُمِائَةِ فَارِسٍ وَكَانُوا مِائَتَىْ فَارِسٍ .
محمد بن عیسی به ما حدیث کرد، مجمّع بن یعقوب بن مجمّع بن یزید انصاری به ما حدیث کرد و گفت: از پدرم یعقوب بن مجمّع شنیدم که از عموی خود عبدالرحمن بن یزید انصاری، و او نیز از عموی خود مجمّع بن جاریه انصاری — که از قاریان قرآن بود — نقل میکرد که گفت: ما همراه رسول الله ﷺ در حدیبیه حاضر بودیم. هنگامی که از آنجا بازگشتیم، دیدیم مردم شترهایشان را با سرعت میرانند. برخی از مردم به یکدیگر گفتند:
«مردم را چه شده است؟» پاسخ دادند: «بر رسول الله ﷺ وحی نازل شده است.» پس ما نیز همراه مردم با شتاب حرکت کردیم و پیامبر ﷺ را در کُراع الغمیم بر روی مرکب خویش ایستاده یافتیم. چون مردم گرد ایشان جمع شدند، این آیه را برای آنان خواند: {ما پیروزی آشکاری به تو بخشیدیم}. مردی پرسید: «ای رسول خدا! آیا این پیروزی است؟» فرمود: «آری، سوگند به آنکه جان محمد در دست اوست، قطعاً این پیروزی است.» سپس غنایم خیبر میان شرکتکنندگان در حدیبیه تقسیم شد و رسول الله ﷺ آن را به هجده سهم بخش کردند. لشکر هزار و پانصد نفر بودند که سیصد تن از آنان سواره بودند؛ به هر سواره دو سهم و به هر پیاده یک سهم دادند. ابوداوود گوید: حدیث ابومعاویه صحیحتر است و عمل بر اساس آن میباشد. گمان میکنم در حدیث مجمّع وهمی رخ داده که گفته است «سیصد سواره»، در حالی که تنها دویست سواره بودند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
آیات مربوط به حدیبیه از پیروزی خبر میدهند.
مکانی که پیامبر ﷺ و یارانش با قریش پیمانی بستند.
واحهای در شمال مدینه که مسلمانان بعدها آن را فتح کردند.
کسانی که قرآن را تلاوت میکردند و از بر داشتند.
آیات سورهٔ فتح، پیمان حدیبیه را پیروزی آشکار میدانند، هرچند نتیجه در آغاز پیروزی نظامی به نظر نمیرسید. این روایت همچنین از تقسیم خیبر میان شرکتکنندگان حدیبیه سخن میگوید؛ اما ابوداوود تأکید میکند که روایت ابومعاویه قویتر است و شمار سوارهنظام در این روایت نادرست است. بنابراین، احکام فقهی غنائم جنگی بر پایهٔ ادلهٔ معتبر تعیین میشوند، نه صرفاً بر اساس این زنجیرهٔ ضعیف.
- نتیجه را تنها بر اساس ظاهر آغازین آن نسنجید؛ صبر و پیمان صلحآمیز میتوانند دستاوردهای بزرگی داشته باشند.
- پیش از آنکه بر پایهٔ گزارشهای دینی حکم یا نتیجهگیری قطعی کنید، اعتبار آنها را بررسی کنید.
- نعمتها و کامیابیها را عطای خداوند بدانید و همواره برای آنها سپاسگزار او باشید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.