Sunan Abi Dawud، حدیث 2750
روایتشده توسط Habib ibn Maslamah al-Fihri. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Habib ibn Maslamah al-Fihri
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَشِيرِ بْنِ ذَكْوَانَ، وَمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيَّانِ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَهْبٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ مَكْحُولاً، يَقُولُ كُنْتُ عَبْدًا بِمِصْرَ لاِمْرَأَةٍ مِنْ بَنِي هُذَيْلٍ فَأَعْتَقَتْنِي فَمَا خَرَجْتُ مِنْ مِصْرَ وَبِهَا عِلْمٌ إِلاَّ حَوَيْتُ عَلَيْهِ فِيمَا أُرَى ثُمَّ أَتَيْتُ الْحِجَازَ فَمَا خَرَجْتُ مِنْهَا وَبِهَا عِلْمٌ إِلاَّ حَوَيْتُ عَلَيْهِ فِيمَا أُرَى ثُمَّ أَتَيْتُ الْعِرَاقَ فَمَا خَرَجْتُ مِنْهَا وَبِهَا عِلْمٌ إِلاَّ حَوَيْتُ عَلَيْهِ فِيمَا أُرَى ثُمَّ أَتَيْتُ الشَّامَ فَغَرْبَلْتُهَا كُلُّ ذَلِكَ أَسْأَلُ عَنِ النَّفْلِ فَلَمْ أَجِدْ أَحَدًا يُخْبِرُنِي فِيهِ بِشَىْءٍ حَتَّى أَتَيْتُ شَيْخًا يُقَالُ لَهُ زِيَادُ بْنُ جَارِيَةَ التَّمِيمِيُّ فَقُلْتُ لَهُ هَلْ سَمِعْتَ فِي النَّفْلِ شَيْئًا قَالَ نَعَمْ سَمِعْتُ حَبِيبَ بْنَ مَسْلَمَةَ الْفِهْرِيَّ يَقُولُ شَهِدْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَفَّلَ الرُّبُعَ فِي الْبَدْأَةِ وَالثُّلُثَ فِي الرَّجْعَةِ .
عبدالله بن احمد بن بشیر بن ذکوان و محمود بن خالد دمشقی — هر دو به یک معنا — برای ما حدیث کردند و گفتند: مروان بن محمد برای ما حدیث کرد، او گفت: یحیی بن حمزه برای ما حدیث کرد، او گفت: شنیدم ابوهب میگفت: شنیدم مکحول میگفت:
«من پیش از این در مصر غلام زنی از بنیهذیل بودم که مرا آزاد کرد. از مصر خارج نشدم مگر آنکه به گمانم هر علمی که در آنجا بود را فرا گرفتم. سپس به حجاز آمدم و از آنجا خارج نشدم مگر آنکه به گمانم هر علمی که در آنجا موجود بود را فرا گرفتم. سپس به عراق آمدم و از آنجا خارج نشدم مگر آنکه به گمانم هر علمی که در آنجا موجود بود را فرا گرفتم. سپس به شام آمدم و همه جا را زیر و رو کردم. تمام این تلاشها را برای پرسش درباره «نفل» (بخش اضافی از غنایم جنگی) انجام دادم، اما کسی را نیافتم که بتواند در این باره چیزی به من بگوید تا اینکه نزد شیخی به نام زیاد بن جاریه تمیمی رفتم. از او پرسیدم: «آیا درباره نفْل چیزی شنیدهای؟» گفت: «بله، شنیدم حبیب بن مسلمه فهری میگفت: من در محضر پیامبر ﷺ حاضر بودم؛ ایشان در آغاز لشکرکشی یکچهارم غنایم و در بازگشت یکسوم آن را به عنوان پاداش اضافی اختصاص میدادند.»"
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
El Profeta ﷺ concedió una parte adicional del botín: una cuarta parte en la ida y una tercera parte en el regreso.
Una parte adicional del botín de guerra que el líder concede por encima de la parte ordinaria.
El trayecto hacia la zona de combate y el camino de vuelta.
Los eruditos deducen de este relato que el líder autorizado puede conceder una parte adicional del botín para reconocer el esfuerzo o animar a las tropas. Las proporciones mencionadas —una cuarta parte y una tercera— corresponden al viaje de ida y al de regreso; el relato no convierte esta concesión en un derecho privado que alguien pueda exigir por cuenta propia. Las escuelas jurídicas analizan las condiciones exactas y el cálculo dentro de las normas que rigen el botín de guerra.
- Busca el conocimiento con cuidado y consulta a especialistas cuando desconozcas una norma religiosa.
- El reconocimiento y las recompensas adicionales forman parte de un liderazgo justo y deben concederse conforme a reglas claras.
- No consideres las normas especiales sobre el botín de guerra como un derecho personal; deja su aplicación en manos de las autoridades competentes.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.