Sunan Abi Dawud، حدیث 2820
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
روایت
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ عَوْفٍ، عَنْ أَبِي رَيْحَانَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ مُعَاقَرَةِ الأَعْرَابِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ اسْمُ أَبِي رَيْحَانَةَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَطَرٍ وَغُنْدَرٌ أَوْقَفَهُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ .
هارون بن عبدالله به ما حدیث کرد، حماد بن مسعدة به ما حدیث کرد، از عوف، از ابوریحانه، از ابن عباس که گفت: رسول الله ﷺ از خوردن گوشت قربانیهای اعراب بادیهنشین که برای فخرفروشی و مباهات ذبح میشد، نهی فرمودند. ابوداود گفت: نام ابوریحانه، عبدالله بن مطر است و غندر این روایت را بر قول ابن عباس متوقف کرده است (نه به عنوان سخن پیامبر).
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ قربانیکردن حیوانات از روی غرور و خودنمایی را نهی کرد.
قربانیکردن حیوانات بهدست بادیهنشینان از روی غرور، رقابت یا خودنمایی.
انجام دادن کاری برای تأثیرگذاری یا جلب تحسین دیگران، بهجای خشنودی خداوند.
دانشمندان از این روایت نتیجه میگیرند که قربانی نباید وسیلهای برای خودنمایی یا رقابت بر سر جایگاه اجتماعی باشد. هشدار روایت متوجه قربانیکردن از روی غرور و خودنمایی است؛ این سخن بهتنهایی به این معنا نیست که هر حیوانی که بادیهنشینی ذبح کرده باشد حرام است. حلال و مجاز بودن گوشت، به دیگر شرایط ذبح نیز بستگی دارد. همچنین این روایت با دقت بررسی میشود، زیرا ابوداوود نقل میکند که غُندَر این سخن را بهعنوان گفتهای از ابنعباس روایت کرده است.
- هنگام قربانی، نیت خود را بررسی کنید و کار را برای خدا انجام دهید، نه برای جلب توجه مردم.
- قربانی را به رقابت در خودنمایی یا هزینهکردن تبدیل نکنید؛ چیزی را برگزینید که بتوانید صادقانه و مسئولانه تقدیم کنید.
- گوشت را تنها بر پایهٔ خاستگاه ذبحکننده ارزیابی نکنید؛ شرایط معتبر و انگیزهٔ انجام کار را نیز در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.