Sunan Abi Dawud، حدیث 2870
روایتشده توسط Abu Umamah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2ابْنُ عَيَّاشٍ
- 3شُرَحْبِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ
- 4أَبَا أُمَامَةَ
- 5رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ شُرَحْبِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ، سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ، سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَعْطَى كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ فَلاَ وَصِيَّةَ لِوَارِثٍ " .
عبدالوهاب بن نجدة برای ما حدیث کرد، ابن عیاش برای ما حدیث کرد، از شرحبیل بن مسلم شنیدم که گفت: از ابوامامه شنیدم که گفت: از رسول الله ﷺ شنیدم که فرمودند:
«همانا خداوند به هر صاحب حقی، حق او را داده است؛ پس هیچ وصیتی برای وارث نیست.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
وصیت نباید به بهای کاستن از سهم ارثِ مقررِ یکی از وارثان باشد.
سهم معینی که شخص بر اساس احکام ارث اسلامی مستحق آن است.
دستوری درباره تقسیم دارایی که پس از مرگ شخص اجرا میشود.
کسی که بر اساس احکام ارث اسلامی سهمی از ترکه دریافت میکند.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که وصیت نمیتواند به بهای کاستن از سهمهای مقرر ارث، سهمی اضافی به یکی از وارثان اختصاص دهد. چهار مذهب فقهی اهلسنت این قاعده را پذیرفتهاند؛ وصیت به نفع یکی از وارثان، بدون رضایت سایر وارثان الزامآور نیست. رضایت پس از مرگ میتواند آن بخشش را معتبر کند، مشروط بر اینکه وارثانی که رضایت میدهند اهلیت قانونی داشته باشند.
- درباره وصیت در زمان حیات گفتوگو کنید و از فردی آگاه به احکام ارث اسلامی بخواهید آن را بررسی کند.
- ترکه را بر اساس حقوق مقرر تقسیم کنید و وارثان را برای چشمپوشی از سهمشان تحت فشار نگذارید.
- توافق درباره رضایت احتمالی به بخشش به یکی از وارثان را روشن و مکتوب کنید و حقوق همه افراد ذیربط را محترم بشمارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.