Sunan Abi Dawud، حدیث 2878
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَكَيْفَ تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ " إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا " . فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهُ لاَ يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلاَ يُوهَبُ وَلاَ يُورَثُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ - وَزَادَ عَنْ بِشْرٍ - وَالضَّيْفِ - ثُمَّ اتَّفَقُوا - لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ وَيُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ . زَادَ عَنْ بِشْرٍ قَالَ وَقَالَ مُحَمَّدٌ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالاً .
مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، یزید بن زُرَیع برای ما حدیث کرد؛ و مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، بِشر بن مُفَضَّل برای ما حدیث کرد؛ و مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، یحیی از ابنِ عَون، او از نافِع، او از ابنِ عُمَر روایت کرد که: عُمر زمینی در خیبر به دست آورد. نزد پیامبر ﷺ آمد و گفت:
«زمینی به دست آوردهام که هیچ مالی نزد من گرامیتر از آن نیست؛ پس مرا درباره آن چه فرمان میدهی؟» فرمود: «اگر بخواهی، اصل آن را حبس کن و ثمرهاش را صدقه ده.» پس عُمر آن را با این شرط صدقه داد که اصل آن فروخته نشود، هبه نگردد و به ارث گذاشته نشود؛ (و ثمرهاش صرف شود) برای فقرا، خویشاوندان، آزادسازی بردگان، راه خدا و درراهماندگان.» بِشر افزود: «و مهمانان.» سپس همه راویان اتفاق نظر داشتند: «بر سرپرست آن گناهی نیست اگر به طور متعارف از آن بخورد یا دوستی را اطعام کند، بدون آنکه آن را مایه اندوختن مال سازد.» بِشر افزود: محمد گفت: «بدون آنکه از آن مالی بیندوزد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
عمر زمین را حفظ کرد و درآمد آن را بهعنوان صدقه اختصاص داد.
عمر در خیبر زمینی به دست آورد و چون آن را بسیار ارزشمند میدانست، از پیامبر ﷺ پرسید با آن چه کند.
داراییای که اصل آن حفظ میشود و درآمدش برای هدفی نیک اختصاص مییابد.
نمیتوان آن را فروخت، بخشید یا به ارث منتقل کرد.
متولی میتواند دستمزد یا خوراکی معقولی بردارد، اما نباید دارایی را برای خود انباشته کند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که وقف با حفظ اصل دارایی و اختصاص درآمد آن به دریافتکنندگان تعیینشده برقرار میشود. این مصرف میتواند شامل فقرا، خویشاوندان و مسافران باشد. متولی میتواند طبق شروط تعیینشده، بهطور معقول از درآمد بردارد و دوستی را غذا دهد، بهشرط آنکه آن را به دارایی شخصی تبدیل نکند. مذاهب فقهی اهلسنت وقف را به رسمیت میشناسند؛ اما جزئیات شروط و دستمزد متولی میان فقیهان متفاوت است.
- کسی که صدقهای ماندگار برقرار میکند، میتواند درآمد آن را به اهداف و ذینفعان مشخص اختصاص دهد.
- برای ادارهٔ وقف، شروط روشنی تعیین کنید و هزینهها را قابلپیگیری نگه دارید.
- متولی فقط بهاندازهٔ معقول برمیدارد و از دارایی برای ثروتمند کردن خود استفاده نمیکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.