Sunan Abi Dawud، حدیث 3005
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2عَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3ابْنُ جُرَيْجٍ
- 4مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ
- 5نَافِعٍ
- 6ابْنِ عُمَرَ
- 7رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ يَهُودَ بَنِي النَّضِيرِ، وَقُرَيْظَةَ، حَارَبُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَجْلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَنِي النَّضِيرِ وَأَقَرَّ قُرَيْظَةَ وَمَنَّ عَلَيْهِمْ حَتَّى حَارَبَتْ قُرَيْظَةُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَتَلَ رِجَالَهُمْ وَقَسَمَ نِسَاءَهُمْ وَأَوْلاَدَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بَيْنَ الْمُسْلِمِينَ إِلاَّ بَعْضَهُمْ لَحِقُوا بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَّنَهُمْ وَأَسْلَمُوا وَأَجْلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَهُودَ الْمَدِينَةِ كُلَّهُمْ بَنِي قَيْنُقَاعَ وَهُمْ قَوْمُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ وَيَهُودَ بَنِي حَارِثَةَ وَكُلَّ يَهُودِيٍّ كَانَ بِالْمَدِينَةِ .
محمد بن یحیی بن فارس برای ما حدیث کرد، عبدالرزاق برای ما حدیث کرد، ابن جریج ما را خبر داد، از موسی بن عقبه، از نافع، از ابن عمر که یهودیان بنینضیر و بنیقریظه با رسول الله ﷺ جنگیدند. پس رسول الله ﷺ بنینضیر را تبعید کرد و به بنیقریظه اجازه ماندن داد و بر آنان منت نهاد تا اینکه بنیقریظه پس از آن دوباره جنگیدند. آنگاه پیامبر ﷺ مردانشان را کشت و زنان، فرزندان و اموالشان را میان مسلمانان تقسیم نمود، جز گروهی از ایشان که نزد رسول الله ﷺ آمدند و ایشان به آنان امان داد و مسلمان شدند. سپس رسول الله ﷺ تمام یهودیان مدینه را اخراج کرد: بنیقینقاع (که قوم عبدالله بن سلام بودند)، بنیحارثه و هر یهودی دیگری که در مدینه ساکن بود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت از بیرون راندهشدن گروههایی از مدینه پس از درگیریها سخن میگوید.
دو قبیله یهودی که در زمان پیامبر ﷺ در مدینه زندگی میکردند.
وعدهٔ حمایت دادن تا کسی مورد حمله قرار نگیرد.
تقسیم داراییها میان جامعهٔ مربوط، بر اساس تصمیمی که در آن زمان گرفته شده بود.
عالمان کلاسیک این گزارش را شرح چند رویداد و تصمیم میدانند، نه قاعدهای کلی برای رفتار با همهٔ جوامع یهودی. اقدامات یادشده به جنگ و توافقهای سیاسی در بافت خاص مدینه مربوط میشوند. احکام فقهی دربارهٔ پیمانها، حمایت و جنگ بر منابع گستردهتر و اختیارات رهبری مشروع استوارند؛ افراد نباید خودسرانه چنین اقداماتی را اجرا کنند.
- درگیریهای تاریخی را در بافت خاص خود بسنجید و از آنها دربارهٔ یک جامعهٔ دینی کامل نتیجهگیری کلی نکنید.
- تصمیمگیری دربارهٔ پیمانها، حمایت و جنگ را به رهبران صلاحیتدار و نهادهای مشروع واگذار کنید.
- پیش از استنباط حکم فقهی، گزارشهای تاریخی را همراه با منابع معتبر دیگر بررسی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.