الجزية والغنائم والإمارة · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 3043

روایت‌شده توسط Umar ibn al-Khattab. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: الجزية والغنائم والإمارة
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Umar ibn al-Khattab

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، سَمِعَ بَجَالَةَ، يُحَدِّثُ عَمْرَو بْنَ أَوْسٍ وَأَبَا الشَّعْثَاءِ قَالَ كُنْتُ كَاتِبًا لِجَزْءِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَمِّ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ إِذْ جَاءَنَا كِتَابُ عُمَرَ قَبْلَ مَوْتِهِ بِسَنَةٍ اقْتُلُوا كُلَّ سَاحِرٍ وَفَرِّقُوا بَيْنَ كُلِّ ذِي مَحْرَمٍ مِنَ الْمَجُوسِ وَانْهَوْهُمْ عَنِ الزَّمْزَمَةِ فَقَتَلْنَا فِي يَوْمٍ ثَلاَثَةَ سَوَاحِرَ وَفَرَّقْنَا بَيْنَ كُلِّ رَجُلٍ مِنَ الْمَجُوسِ وَحَرِيمِهِ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَصَنَعَ طَعَامًا كَثِيرًا فَدَعَاهُمْ فَعَرَضَ السَّيْفَ عَلَى فَخِذِهِ فَأَكَلُوا وَلَمْ يُزَمْزِمُوا وَأَلْقَوْا وِقْرَ بَغْلٍ أَوْ بَغْلَيْنِ مِنَ الْوَرِقِ وَلَمْ يَكُنْ عُمَرُ أَخَذَ الْجِزْيَةَ مِنَ الْمَجُوسِ حَتَّى شَهِدَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَهَا مِنْ مَجُوسِ هَجَرَ ‏.‏

ترجمه

مُسَدَّد بن مُسَرْهَد برای ما حدیث کرد، گفت: سُفیان از عَمرو بن دینار برای ما حدیث کرد که بَجَالَه را شنید که به عمرو بن اوس و ابوالشعثاء می‌گفت: من کاتبِ جَزء بن معاویه، عموی احنف بن قیس بودم. یک سال پیش از وفات عمر، نامه‌ای از او به دستمان رسید که در آن نوشته بود:

«هر ساحری را بکشید، میان هر مرد و زن محرم از مجوسان جدایی اندازید و آنان را از زَمزَمه (زمزمه کردن هنگام غذا خوردن) باز دارید.» پس ما در یک روز سه ساحر را کشتیم و میان هر مرد مجوسی و محرمش مطابق کتاب الله جدایی انداختیم. او غذای بسیاری تدارک دید و آنان را فراخواند و شمشیر را بر ران خود نهاد. آنان غذا خوردند ولی زمزمه نکردند و یک یا دو بارِ قاطر نقره افکندند. عمر از مجوسان جزیه نمی‌گرفت تا اینکه عبدالرحمن بن عوف شهادت داد که رسول الله ﷺ از مجوسان هَجَر جزیه گرفته است.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

عمر برای جادوگری، خویشاوندی و جزیه در مورد مجوس مقرراتی تعیین کرد.

پیشینه و سبب بیان

یک سال پیش از وفاتش، عمر نامه‌ای حاوی دستورهایی دربارهٔ جادوگران، ازدواج‌های ممنوع میان مجوس و جزیه فرستاد. در نامه آمده است که عمر ابتدا از عبدالرحمن بن عوف گواهی گرفت که پیامبر ﷺ از مجوسِ هَجَر جزیه گرفته بود.

توضیح واژه‌های دشوار
جزیه

مالیاتی تاریخی که حکومت اسلامی از برخی افراد غیرمسلمانِ تحت حاکمیت خود دریافت می‌کرد.

مجوس

پیروان زرتشتی‌گری که در روایت به‌عنوان یک جامعهٔ دینی معرفی شده‌اند.

خویشاوندیِ ممنوع

پیوند خانوادگی‌ای که بر اساس شریعت اسلامی ازدواج را ممنوع می‌کند.

برداشت‌های عالمان

عالمان از اشاره به جزیه چنین برداشت کرده‌اند که در این مسئلهٔ حکومتی، مجوس جامعه‌ای به‌شمار می‌آمدند که می‌شد از آنان جزیه گرفت؛ روایت برای این کار به سیرهٔ پیامبر ﷺ در هَجَر اشاره می‌کند. همچنین در نامه، اقدام‌های حکومتی عمر علیه جادوگری و ازدواج‌هایی که از حدود خویشاوندیِ ممنوع تجاوز می‌کنند، ذکر شده است. اجرای دقیق چنین اقدام‌هایی در صلاحیت مقامات مسئول و فقه اسلامی است، نه اقدام خودسرانه؛ این متن به‌تنهایی مجوزی برای خشونت افراد نیست.

درس‌هایی برای امروز
  1. مقررات حکومتی را بر دانش معتبر و شواهدی از سیرهٔ پیامبر ﷺ استوار کنید.
  2. مسائل مربوط به حقوق کیفری و اقلیت‌های دینی را به نهادهای صلاحیت‌دار و فقیهان متخصص بسپارید.
  3. احکام ازدواج را با توجه دقیق به حدود خویشاوندیِ مشخص‌شده بررسی کنید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.