الجزية والغنائم والإمارة · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 3044

روایت‌شده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Da'if (ضعیف)کتاب: الجزية والغنائم والإمارة
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

از أبو داود تا پیامبر ﷺ

Da'if (ضعیف)
  1. 1مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ الْيَمَامِيُّآن را به أبو داود روایت کرد
  2. 2يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ
  3. 3هُشَيْمٌ
  4. 4دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ
  5. 5قُشَيْرِ بْنِ عَمْرٍو
  6. 6بَجَالَةَ بْنِ عَبْدَةَ
  7. 7ابْنِ عَبَّاسٍ
  8. 8رسول خدا ﷺ

ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ الْيَمَامِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ، عَنْ قُشَيْرِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ بَجَالَةَ بْنِ عَبْدَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَسْبَذِيِّينَ مِنْ أَهْلِ الْبَحْرَيْنِ - وَهُمْ مَجُوسُ أَهْلِ هَجَرَ - إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَكَثَ عِنْدَهُ ثُمَّ خَرَجَ فَسَأَلْتُهُ مَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ فِيكُمْ قَالَ شَرٌّ ‏.‏ قُلْتُ مَهْ قَالَ الإِسْلاَمُ أَوِ الْقَتْلُ ‏.‏ قَالَ وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ قَبِلَ مِنْهُمُ الْجِزْيَةَ ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخَذَ النَّاسُ بِقَوْلِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَتَرَكُوا مَا سَمِعْتُ أَنَا مِنَ الأَسْبَذِيِّ ‏.‏

ترجمه

محمد بن مسکین یمامی به ما حدیث کرد، یحیی بن حسان به ما حدیث کرد، هشیم به ما حدیث کرد، داوود بن ابی هند به ما خبر داد، از قصیر بن عمرو، او از بجالة بن عبده، و او از ابن عباس روایت می‌کند که گفت: مردی از اسبادیان که از اهل بحرین بودند — و آنان مجوسیان هجر بودند — نزد رسول الله ﷺ آمد و مدتی نزد ایشان ماند. سپس بیرون آمد، پس من از او پرسیدم: خدا و رسولش درباره شما چه حکمی کردند؟ گفت: بد. گفتم: ساکت شو! گفت: اسلام یا کشته شدن. راوی گوید: و عبدالرحمن بن عوف گفت: پیامبر ﷺ از آنان جزیه پذیرفت. ابن عباس گفت: سپس مردم سخن عبدالرحمن بن عوف را گرفتند و آنچه را من از آن مرد اسبادی شنیده بودم، رها کردند.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

این گزارش به دیدگاهی متفاوت دربارهٔ جزیه اشاره می‌کند و به گزارشی مخالف ارجاع می‌دهد.

توضیح واژه‌های دشوار
جزیه

مالیاتی که در نظام حقوقی کلاسیک اسلام، تحت شرایطی معین، از غیرمسلمانانِ برخوردار از حمایت گرفته می‌شد.

مجوس

پیروان آیین زرتشتی که در اینجا به‌عنوان ساکنان هَجَر از آنان یاد شده است.

برداشت‌های عالمان

فقیهان کلاسیک دربارهٔ جزیه بر پایهٔ روایت‌های معتبرتر و ادلهٔ فقهی داوری می‌کردند، نه صرفاً بر اساس این زنجیرهٔ ضعیف. روایت صحیح بخاری دربارهٔ بَجاله و مجوسیان هَجَر به‌عنوان دلیلی آورده می‌شود که پیامبر ﷺ جزیه را از آنان پذیرفت. فقیه کاربرد این حکم را در چارچوب قواعد مربوط به اقتدار، پیمان‌ها و حمایت بررسی می‌کند؛ این گزارش به هیچ فردی اجازه نمی‌دهد خودسرانه به اجبار متوسل شود.

درس‌هایی برای امروز
  1. پیش از آنکه سخنی دینی را به‌عنوان حکمی الزام‌آور نقل کنید، اعتبار آن را بررسی کنید.
  2. دربارهٔ احکام مالیات و پیمان‌ها با عالمان صلاحیت‌دار مشورت کنید و به اقتدار توافق‌های معتبر احترام بگذارید.
  3. از روایت ضعیف برای تهدید مردم یا اعمال اجبار خودسرانه استفاده نکنید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.