Sunan Abi Dawud، حدیث 3067
روایتشده توسط Sakhr al-Ahmasi. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Sakhr al-Ahmasi
روایت
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَبُو حَفْصٍ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، قَالَ عُمَرُ - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ - قَالَ حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، صَخْرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا ثَقِيفًا فَلَمَّا أَنْ سَمِعَ ذَلِكَ صَخْرٌ رَكِبَ فِي خَيْلٍ يُمِدُّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدَ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدِ انْصَرَفَ وَلَمْ يَفْتَحْ فَجَعَلَ صَخْرٌ يَوْمَئِذٍ عَهْدَ اللَّهِ وَذِمَّتَهُ أَنْ لاَ يُفَارِقَ هَذَا الْقَصْرَ حَتَّى يَنْزِلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يُفَارِقْهُمْ حَتَّى نَزَلُوا عَلَى حُكْمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَتَبَ إِلَيْهِ صَخْرٌ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ ثَقِيفًا قَدْ نَزَلَتْ عَلَى حُكْمِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا مُقْبِلٌ إِلَيْهِمْ وَهُمْ فِي خَيْلٍ . فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالصَّلاَةِ جَامِعَةً فَدَعَا لأَحْمَسَ عَشْرَ دَعَوَاتٍ " اللَّهُمَّ بَارِكْ لأَحْمَسَ فِي خَيْلِهَا وَرِجَالِهَا " . وَأَتَاهُ الْقَوْمُ فَتَكَلَّمَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ صَخْرًا أَخَذَ عَمَّتِي وَدَخَلَتْ فِيمَا دَخَلَ فِيهِ الْمُسْلِمُونَ . فَدَعَاهُ فَقَالَ " يَا صَخْرُ إِنَّ الْقَوْمَ إِذَا أَسْلَمُوا أَحْرَزُوا دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ فَادْفَعْ إِلَى الْمُغِيرَةِ عَمَّتَهُ " . فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ وَسَأَلَ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَاءً لِبَنِي سُلَيْمٍ قَدْ هَرَبُوا عَنِ الإِسْلاَمِ وَتَرَكُوا ذَلِكَ الْمَاءَ . فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَنْزِلْنِيهِ أَنَا وَقَوْمِي . قَالَ " نَعَمْ " . فَأَنْزَلَهُ وَأَسْلَمَ - يَعْنِي السُّلَمِيِّينَ - فَأَتَوْا صَخْرًا فَسَأَلُوهُ أَنْ يَدْفَعَ إِلَيْهِمُ الْمَاءَ فَأَبَى فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَسْلَمْنَا وَأَتَيْنَا صَخْرًا لِيَدْفَعَ إِلَيْنَا مَاءَنَا فَأَبَى عَلَيْنَا . فَأَتَاهُ فَقَالَ " يَا صَخْرُ إِنَّ الْقَوْمَ إِذَا أَسْلَمُوا أَحْرَزُوا أَمْوَالَهُمْ وَدِمَاءَهُمْ فَادْفَعْ إِلَى الْقَوْمِ مَاءَهُمْ " . قَالَ نَعَمْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ . فَرَأَيْتُ وَجْهَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَغَيَّرُ عِنْدَ ذَلِكَ حُمْرَةً حَيَاءً مِنْ أَخْذِهِ الْجَارِيَةَ وَأَخْذِهِ الْمَاءَ .
عمر بن خطاب ابوحفص به ما حدیث کرد، فِریابی به ما حدیث کرد، ابان به ما حدیث کرد. عمر —که پسر عبدالله بن ابی حازم است— گفت: عثمان بن ابی حازم از پدرش، و او از جدّش صخر برایم حدیث کرد که رسول الله ﷺ با قبیله ثقیف جنگید. چون صخر این خبر را شنید، سوار بر اسب شد و همراه گروهی سواره برای یاری پیامبر ﷺ شتافت. اما دریافت که پیامبر خدا ﷺ بازگشته و طائف فتح نشده است. آن روز صخر با خدا عهد بست و در پناه او قرار گرفت که از آن دژ دور نشود تا ساکنانش تسلیم حکم رسول الله ﷺ گردند. او دست از آنان برنداشت تا اینکه تسلیم فرمان رسول الله ﷺ شدند. سپس صخر به ایشان نوشت:
«اما بعد، ای رسول خدا! ثقیف تسلیم فرمان تو شدهاند و من با سوارانی به سوی آنان میآیم.» آنگاه رسول الله ﷺ دستور دادند نماز جماعت برگزار شود و ده بار برای قبیله اَحمَس دعا کردند: «بارالها! در اسبان و مردان اَحَمَس برکت عطا فرما.» سپس مردم آمدند و مغیره بن شعبه عرض کرد: «ای پیامبر خدا! صخر عمهام را گرفته است، در حالی که او مانند سایر مسلمانان اسلام آورده است.» پیامبر ﷺ صخر را فراخواندند و فرمودند: «ای صخر! هرگاه قومی اسلام آورد، خون و مالشان محفوظ میماند؛ پس عمه مغیره را به او بازگردان.» صخر نیز او را بازگرداند. سپس صخر از پیامبر ﷺ درباره چشمه آبی متعلق به بنی سلیم پرسید که از ترس اسلام گریخته و آن آب را رها کرده بودند. عرض کرد: «ای پیامبر خدا! اجازه دهید من و قومم در آنجا ساکن شویم.» پیامبر ﷺ فرمودند: «بله.» و بدین ترتیب به آنان اجازه سکونت دادند. بعدها بنی سلیم اسلام آوردند و نزد صخر رفتند و خواستار بازپسگیری آب خود شدند، اما او امتناع ورزید. پس نزد پیامبر ﷺ آمدند و گفتند: «ای پیامبر خدا! ما اسلام آوردهایم و نزد صخر رفتیم تا آبمان را به ما برگرداند، ولی او نپذیرفت.» پیامبر ﷺ نزد صخر آمدند و فرمودند: «ای صخر! وقتی قومی اسلام آورد، مال و جانشان محفوظ میماند؛ آبشان را به آنان بازگردان.» صخر عرض کرد: «بله، ای رسول خدا!» راوی میگوید: دیدم که چهره رسول الله ﷺ هنگام بازستاندن کنیز و آن چشمه آب، از شدت حیا سرخ شده بود.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
Wie de islam aanvaardt, behoudt bescherming van bloed en bezit.
Een Arabische stam die in de omgeving van Ta'if woonde.
Een bron of waterplaats waarvan een gemeenschap afhankelijk was voor haar watervoorziening.
Niet rechtmatig af te nemen of aan te tasten.
Geleerden leiden uit de algemene strekking af dat het aannemen van de islam bescherming van leven en bezit meebrengt en dat onrechtmatig verkregen rechten moeten worden teruggegeven. Deze specifieke overlevering is echter zwak en vormt daarom niet zelfstandig de basis voor een rechtsregel. De soennitische wetscholen onderbouwen zulke regels met sterkere bewijzen; de precieze toepassing hangt af van de omstandigheden en het geldende recht.
- Controleer bij een geschil over bezit eerst wie er recht op heeft en herstel onrecht waar dat is vastgesteld.
- Behandel mensen die zich bij een gemeenschap aansluiten rechtvaardig en bescherm hun legitieme rechten.
- Baseer bindende religieuze uitspraken op betrouwbare bewijzen en vraag bij complexe eigendomskwesties deskundig advies.
Deze overlevering verbiedt het onrechtmatig afnemen van andermans bezit en biedt een sterke basis voor het algemene beginsel dat eigendom beschermd is.
40 Hadith van an-Nawawi · #32 (Sahih)De regel dat schade niet mag worden berokkend, ondersteunt het respecteren van andermans rechten en eigendom.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.