Sunan Abi Dawud، حدیث 36
روایتشده توسط Ruwayfi ibn Thabit. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ruwayfi ibn Thabit
روایت
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ، - يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ الْمِصْرِيَّ - عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ، أَنَّ شُيَيْمَ بْنَ بَيْتَانَ، أَخْبَرَهُ عَنْ شَيْبَانَ الْقِتْبَانِيِّ، قَالَ إِنَّ مَسْلَمَةَ بْنَ مُخَلَّدٍ اسْتَعْمَلَ رُوَيْفِعَ بْنَ ثَابِتٍ، عَلَى أَسْفَلِ الأَرْضِ . قَالَ شَيْبَانُ فَسِرْنَا مَعَهُ مِنْ كُومِ شَرِيكٍ إِلَى عَلْقَمَاءَ أَوْ مِنْ عَلْقَمَاءَ إِلَى كُومِ شَرِيكٍ - يُرِيدُ عَلْقَامَ - فَقَالَ رُوَيْفِعٌ إِنْ كَانَ أَحَدُنَا فِي زَمَنِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَأْخُذُ نِضْوَ أَخِيهِ عَلَى أَنَّ لَهُ النِّصْفَ مِمَّا يَغْنَمُ وَلَنَا النِّصْفُ وَإِنْ كَانَ أَحَدُنَا لَيَطِيرُ لَهُ النَّصْلُ وَالرِّيشُ وَلِلآخَرِ الْقَدَحُ . ثُمَّ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا رُوَيْفِعُ لَعَلَّ الْحَيَاةَ سَتَطُولُ بِكَ بَعْدِي فَأَخْبِرِ النَّاسَ أَنَّهُ مَنْ عَقَدَ لِحْيَتَهُ أَوْ تَقَلَّدَ وَتَرًا أَوِ اسْتَنْجَى بِرَجِيعِ دَابَّةٍ أَوْ عَظْمٍ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم مِنْهُ بَرِيءٌ " .
یزید بن خالد بن عبدالله بن موهب همدانی به ما حدیث کرد، مفضّل — یعنی ابن فضاله مصری — از عیاش بن عباس قتبانی برایمان حدیث نمود که شُیَیم بن بَیتان او را از شیبان قتبانی خبر داد. او گفت: همانا مسلمه بن مخلّد، رُوَیفِع بن ثابت را بر سرزمین پایین (مصر) گماشت. شیبان گفت: سپس ما همراه او از کوم شریک به علقماء یا از علقماء به کوم شریک حرکت کردیم — منظور علقم است — آنگاه رویفع گفت: در زمان رسول خدا ﷺ هر یک از ما شتر برادرش را به این شرط قرض میگرفت که نیمی از غنایم را به او بدهد و نیم دیگر را خود نگه دارد؛ حتی گاهی یکی از ما تنها پیکان و پر تیر را به عنوان سهم غنیمت میبرد و دیگری چوب تیر را. سپس فرمود: رسول خدا ﷺ به من فرمودند:
«ای رویفع! شاید عمر تو پس از من طولانی شود، پس به مردم اطلاع بده که هر کس ریش خود را ببندد، یا طنابی (برای دفع چشمزخم) به گردن آویزد، یا با سرگین حیوان یا استخوان استنجاء کند، همانا محمد ﷺ از او بیزار است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ درباره خرافات و استفاده از مواد ناپاک برای پاکیزگی هشدار میدهد.
بستن بند یا تعویذ با این قصد که چشمزخم یا بدی را دفع کند.
استفاده از این مواد برای استنجا، یعنی پاککردن پس از قضای حاجت.
جمعکردن یا آراستن ریش بهعنوان رفتاری نکوهیده؛ دانشمندان درباره شکل دقیق آن بحث کردهاند.
دانشمندان از این روایت نتیجه میگیرند که استفاده از تعویذ برای دفع بلا حرام است، زیرا حفاظت تنها از خدا خواسته میشود. همچنین توضیح میدهند که مدفوع و استخوان برای استنجا مناسب نیستند؛ روایتهای مربوط به پاککردن پس از قضای حاجت این حکم را روشن میکنند. عبارتِ «محمد ﷺ از او بیزار است» نکوهشی شدید است و ضرورت دوری از چنین رفتارهایی را میرساند، نه اینکه کسی را بیدرنگ از اسلام خارج بدانیم. مفسران کلاسیک یادکردِ ریش را نکوهش عادتی خاص دانستهاند؛ بدون توضیح بیشتر نباید کاربرد دقیق آن را به همه موارد تعمیم داد.
- برای دفع بدی از خدا یاری بخواهید و به بندها یا تعویذها تکیه نکنید.
- برای پاککردن پس از قضای حاجت از وسایل مناسب و پاک استفاده کنید، نه از مدفوع یا استخوان.
- اگر درباره عملی دینی ابهام دارید، پیش از پیروی از آن از عالمی مورد اعتماد توضیح بخواهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.