Sunan Abi Dawud، حدیث 3646
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr ibn al-'As. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Amr ibn al-'As
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ الأَخْنَسِ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُغِيثٍ، عَنْ يُوسُفَ بْنِ مَاهَكَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ كُنْتُ أَكْتُبُ كُلَّ شَىْءٍ أَسْمَعُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُرِيدُ حِفْظَهُ فَنَهَتْنِي قُرَيْشٌ وَقَالُوا أَتَكْتُبُ كُلَّ شَىْءٍ تَسْمَعُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَشَرٌ يَتَكَلَّمُ فِي الْغَضَبِ وَالرِّضَا فَأَمْسَكْتُ عَنِ الْكِتَابِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَوْمَأَ بِأُصْبُعِهِ إِلَى فِيهِ فَقَالَ " اكْتُبْ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا يَخْرُجُ مِنْهُ إِلاَّ حَقٌّ " .
مُسَدَّد و ابوبکر بن ابیشیبه برای ما حدیث نقل کردند، هر دو گفتند: یحیی برای ما از عبیدالله بن اَخْنَس، او از ولید بن عبدالله بن ابیمغیث، او از یوسف بن ماهَک، و او از عبدالله بن عمرو روایت کرد که گفت:
«من هر چه را از رسول خدا ﷺ میشنیدم مینوشتم زیرا قصد حفظ کردن آن را داشتم. سپس قریش مرا منع کردند و گفتند: 'آیا هر چیزی را که میشنوی مینویسی در حالی که رسول خدا ﷺ بشری است که در خشم و خشنودی سخن میگوید؟' پس من دست از نوشتن کشیدم. آنگاه این موضوع را با رسول خدا ﷺ در میان گذاشتم. ایشان با انگشت خود به دهانشان اشاره کردند و فرمودند: 'بنویس! قسم به آن کس که جانم در دست اوست، جز حق از آن خارج نمیشود.'"
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ به عبدالله بن عمرو اجازه داد سخنان ایشان را بنویسد.
عبدالله بن عمرو سخنان پیامبر ﷺ را برای بهخاطر سپردن مینوشت. هنگامی که افرادی از قریش به این کار اعتراض کردند، اعتراضشان را با پیامبر ﷺ در میان گذاشت و ایشان به او دستور داد نوشتن را ادامه دهد.
قبیلهای که پیامبر ﷺ و بسیاری از ساکنان مکه به آن تعلق داشتند.
آنچه درست است و از دروغ یا سخنی نادرست سرچشمه نمیگیرد.
عالمان از این روایت نتیجه میگیرند که ثبت حدیث جایز است و میتواند به حفظ و بهخاطر سپردن دانش کمک کند. اجازه پیامبر ﷺ این نگرانی را برطرف میکند که سخنان ایشان بهسبب احساسات انسانی قابل اعتماد نباشد. این سخن به رسالت پیامبرانه ایشان مربوط است؛ معنایش این نیست که هر رفتار یا سخن روزمره ایشان وحی بوده است.
- دانش ارزشمند را با دقت یادداشت کنید و پیش از نقل آن، منبعش را بررسی کنید.
- از نوشتن برای بهخاطر سپردن دانش و حفظ مسئولانه آن بهره ببرید.
- درباره تردیدهای دینی با عالمان قابل اعتماد مشورت کنید و بر پایه روایتهای معتبر عمل کنید.
این روایت صحیح بیان میکند که عبدالله بن عمرو حدیثهای بیشتری از ابوهریره نوشت و بدینترتیب تصویرِ اهتمام او به ثبت دقیق مکتوب را تقویت میکند.
Sunan Abi Dawud · #3645 (Hasan Sahih)این روایت درباره زید بن ثابت نیز به ثبت مکتوب دانش میپردازد و با موضوع حفظ دانش پیوند دارد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.