Sunan Abi Dawud، حدیث 3753
روایتشده توسط Abdullah ibn Abbas. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Abbas
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ { لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ } فَكَانَ الرَّجُلُ يُحْرَجُ أَنْ يَأْكُلَ عِنْدَ أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ بَعْدَ مَا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فَنَسَخَ ذَلِكَ الآيَةُ الَّتِي فِي النُّورِ قَالَ { لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ } { أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ } إِلَى قَوْلِهِ { أَشْتَاتًا } كَانَ الرَّجُلُ الْغَنِيُّ يَدْعُو الرَّجُلَ مِنْ أَهْلِهِ إِلَى الطَّعَامِ قَالَ إِنِّي لأَجَّنَّحُ أَنْ آكُلَ مِنْهُ . وَالتَّجَنُّحُ الْحَرَجُ وَيَقُولُ الْمِسْكِينُ أَحَقُّ بِهِ مِنِّي . فَأُحِلَّ فِي ذَلِكَ أَنْ يَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَأُحِلَّ طَعَامُ أَهْلِ الْكِتَابِ .
احمد بن محمد مروزی به ما حدیث نقل کرد، گفت: علی بن حسین بن واقِد از پدرش، او از یزید نَحوی، او از عکرمه و او از ابن عباس (رضی الله عنه) روایت کرد که فرمود: هنگامی که آیه {اموال یکدیگر را به باطل مخورید، مگر اینکه تجارتی باشد که با رضایت متقابل میان شما انجام شود} نازل گردید، پس از نزول این آیه مردمان خوردن غذا در خانه دیگران را گناه میپنداشتند. سپس آیهای در سوره نور این حکم را نسخ کرد و فرمود {گناهی بر شما نیست} {که از خانههای خود بخورید} تا آنجا که میفرماید {یا جداگانه}. هرگاه مرد ثروتمندی یکی از خویشاوندانش را به طعام دعوت میکرد، او میگفت:
«من خوردن از آن را گناه میدانم.» و واژه «تَجَنُّح» به معنای «حَرَج» یعنی دشواری و گناه است. و میگفت: «مسکین (فرد نیازمند) شایستهتر از من به آن است.» پس از آن، خوردن چیزی که نام الله بر آن ذکر شده باشد حلال گردید و غذای اهل کتاب نیز حلال اعلام شد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
آیات، نگرانی بیمورد از غذا خوردن در خانه دیگران را برطرف میکنند.
ابنعباس نقل میکند که پس از نازل شدن نهی از تصرف ناحق در اموال، برخی مردم درباره غذا خوردن در خانه دیگران دچار تردید شدند. آیهای از سوره نور این نگرانی را برطرف کرد.
احساس اکراه، عذاب وجدان یا گناه.
مبادلهای که هر دو طرف آزادانه میپذیرند.
یهودیان و مسیحیان؛ در روایت آمده است که خوراک آنان حلال شمرده شده است.
توضیح ابنعباس، نهی از استفاده ناحق از اموال دیگران را با اجازه غذا خوردن در برخی خانهها، چنانکه در سوره نور آمده، پیوند میدهد. عالمان از این مطلب برداشت کردهاند که دعوت یا اجازهای که بهطور معمول از آن آگاهی هست، غذا خوردن نزد دیگری را جایز میکند و مهمان لازم نیست از روی نگرانی افراطی دعوت را رد کند. بخش مربوط به خوراک اهل کتاب درباره احکام غذای مجاز است و دیگر شروط حلال بودن غذا را لغو نمیکند.
- اگر میزبان اجازه داده و غذا حلال است، دعوت صادقانه را بپذیرید.
- از احساس گناه بیپایه دعوت را رد نکنید، اما به اموال و خواستههای دیگران احترام بگذارید.
- با مهماننوازی غذا را تقسیم کنید و کسانی را که توان مالی کمتری دارند در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.