Sunan Abi Dawud، حدیث 3810
روایتشده توسط Ghalib ibn al-Abjar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Ghalib ibn al-Abjar
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنِ ابْنِ عُبَيْدٍ، عَنِ ابْنِ مَعْقِلٍ، عَنْ رَجُلَيْنِ، مِنْ مُزَيْنَةَ أَحَدُهُمَا عَنِ الآخَرِ، أَحَدُهُمَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ عُوَيْمٍ وَالآخَرُ غَالِبُ بْنُ الأَبْجَرِ . قَالَ مِسْعَرٌ أَرَى غَالِبًا الَّذِي أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ .
محمد بن سلیمان برای ما حدیث کرد، ابونعیم برای ما حدیث کرد، از مِسْعَر، از ابن عبید، از ابن معقل، از دو مرد از قبیله مُزَینه، یکی از دیگری؛ یکی از آنان عبدالله بن عمرو بن عُوَیم و دیگری غالب بن اَبجَر است. مسعر گفت: گمان میکنم غالب همان کسی بود که این حدیث را نزد پیامبر ﷺ آورد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سند از دو مرد از قبیلهٔ مُزَینه نام میبرد و در اینکه کدامیک به پیامبر ﷺ مراجعه کرد، تردید دارد.
قبیلهای عرب که دو راویِ یادشده به آن تعلق داشتند.
زنجیرهٔ راویانی که حدیث را از یک راوی به راوی دیگر منتقل کردهاند.
متن بیان میکند که مِسعر با اطمینان مشخص نمیکند کدامیک از آن دو مرد به پیامبر ﷺ مراجعه کرده است. بنابراین این سند بهتنهایی مبنای محکمی برای یک حکم شرعی فراهم نمیکند. عالمان چنین گزارشهایی را از نظر اعتبار و پیوستگی سند و نیز در مقایسه با روایتهای قویتر میسنجند؛ در اینجا استنباط مشخصی از یک مذهب فقهی نقل نشده است.
- در بررسی گزارشهای دینی، هم محتوا و هم اعتبار سند را بسنجید.
- وجوب یا حرمت را صرفاً بر پایهٔ یک روایت ضعیف بنا نکنید؛ به دنبال منبعی قوی و صحیح باشید.
- عدم قطعیت در یک روایت را صادقانه بیان کنید و انتساب قطعی به پیامبر ﷺ ندهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.