Sunan Abi Dawud، حدیث 382
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Umar
روایت
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ ابْنُ عُمَرَ كُنْتُ أَبِيتُ فِي الْمَسْجِدِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكُنْتُ فَتًى شَابًّا عَزَبًا وَكَانَتِ الْكِلاَبُ تَبُولُ وَتُقْبِلُ وَتُدْبِرُ فِي الْمَسْجِدِ فَلَمْ يَكُونُوا يَرُشُّونَ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ .
احمد بن صالح برای ما حدیث کرد، عبدالله بن وهب برای ما حدیث کرد، یونس به من خبر داد، از ابن شهاب، حمزه بن عبدالله بن عمر به من حدیث کرد و گفت: ابن عمر فرمود:
«در دوران جوانی و تجرد، در زمان رسول الله ﷺ در مسجد شب را به صبح میرساندم. سگها در مسجد ادرار میکردند و رفتوآمد داشتند، اما کسی بر روی آن آب نمیپاشید.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سگها وارد مسجد میشدند، اما ادرارشان با آب پاشیده نمیشد.
ازدواجنکرده؛ ابن عمر میگوید در آن زمان جوان و مجرد بود.
پاشیدن آب بر جایی برای پاککردن آن.
عالمان این روایت را در کنار متون مربوط به پاککردن نجاست بررسی میکنند. آنان از آن نتیجه میگیرند که عمل توصیفشده، معافیت عمومی برای باقیماندن ادرار در بخشی از مسجد نیست؛ هرگاه نجاستی احراز شود، آن را برطرف میکنند و آن محل را پاک میسازند. مذاهب فقهی دربارهٔ حکم فقهی سگها و چگونگی برخورد با تماس با آنها اختلاف دارند، اما این گزارش بهتنهایی قاعدهای کلی مقرر نمیکند که هر تماس با سگ، مسجد را نجس میکند.
- فضاهای نماز را پاکیزه نگه دارید و نجاست احرازشده را با دقت برطرف کنید.
- توصیف یک عمل را جدا از دیگر روایتهای مربوط به پاکسازی نخوانید.
- در استنباط احکام دقت کنید و میان آنچه کسی دیده است و حکمی که از آن برداشت میشود فرق بگذارید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.