Sunan Abi Dawud، حدیث 3883
روایتشده توسط Abdullah ibn Mas'ud. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Mas'ud
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ، عَنِ ابْنِ أَخِي، زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ زَيْنَبَ، امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الرُّقَى وَالتَّمَائِمَ وَالتِّوَلَةَ شِرْكٌ " . قَالَتْ قُلْتُ لِمَ تَقُولُ هَذَا وَاللَّهِ لَقَدْ كَانَتْ عَيْنِي تَقْذِفُ وَكُنْتُ أَخْتَلِفُ إِلَى فُلاَنٍ الْيَهُودِيِّ يَرْقِينِي فَإِذَا رَقَانِي سَكَنَتْ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنَّمَا ذَاكِ عَمَلُ الشَّيْطَانِ كَانَ يَنْخَسُهَا بِيَدِهِ فَإِذَا رَقَاهَا كَفَّ عَنْهَا إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكِ أَنْ تَقُولِي كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا " .
محمد بن علاء به ما حدیث کرد، ابومعاویه به ما حدیث کرد، اعمش از عمرو بن مرّه، او از یحیی بن جزّار، او از برادرزادهی زینب همسر عبدالله، و او از زینب همسر عبدالله، و او از عبدالله روایت کرد که گفت: شنیدم رسول خدا ﷺ میفرمودند:
«همانا دمیدنهای غیرشرعی، تعویذها و مهرههای محبت، شرک هستند.» زینب گفت: پرسیدم چرا این سخن را میگویی؟ سوگند به الله، چشمم آب میریخت و من نزد فلان مرد یهودی میرفتم تا برایم دم بخواند؛ هرگاه برایم دم میخواند، چششم آرام میگرفت. عبدالله فرمود: آن تنها کار شیطان بود که با دستش چشم را آزار میداد و چون آن مرد دم میخواند، شیطان دست برمیداشت. برای تو کافی بود که همان چیزی را بگویی که رسول خدا ﷺ میفرمودند: «ای پروردگار مردم، این رنج را برطرف کن. شفا عطا فرما، که تویی شفادهنده. هیچ شفایی جز شفای تو نیست؛ شفایی که هیچ بیماری بر جای نگذارد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
تعویذها و افسونهای خرافی ممنوعاند؛ برای شفا از الله درخواست کنید.
افسونها یا عبارتهایی که برای درمان خوانده میشوند؛ این سخن در اینجا شکلهای ممنوع را نکوهش میکند، نه هر دعا یا رقیه مجازی را.
اشیایی که با این باور همراه خود میبرند یا میآویزند که موجب حفاظت یا شفا میشوند.
وسایل جادوییای که برای برانگیختن عشق یا دلبستگی در کسی به کار میروند.
عالمان کلاسیک توضیح میدهند که شرک در اینجا به افسونهایی با محتوای ممنوع و نیز به تعویذها یا وسایلی اشاره دارد که برایشان قدرتی مستقل قائل میشوند. رقیه با واژههای قابلفهم و عاری از شرک، در صورتی جایز است که فرد باور داشته باشد تنها الله شفا میدهد. مذاهب چهارگانه اهل سنت میان تعویذهای ممنوع و دعاهای جایز فرق میگذارند؛ درباره تعویذهایی که آیات قرآن دارند، میان عالمان اختلافنظرهای بیشتری وجود دارد. دعای نبوی میآموزد که سرانجام شفا از جانب الله است.
- برای شفا از الله درخواست کنید و هنگام بیماری دعای نقلشده را بخوانید.
- از تعویذها و وسایلی که به خودشان نیروی حفاظت یا شفا نسبت داده میشود دوری کنید.
- برای مشکلات جسمی درمان مناسب بجویید و به الله توکل کنید.
این روایت صحیح نیز درباره افسونهای درمانی است و تفاوت میان رقیه جایز و شرک را روشن میکند.
Sunan Abi Dawud · #3884 (Sahih)این روایت نیز به اعمال ممنوع میپردازد و به قرار دادن هشدار درباره وسایل شرکآمیز در بافت درست خود کمک میکند.
Sahih al-Bukhari · #2276 (Sahih)در این ماجرا یاران پیامبر با قرآن رقیه میکنند و پیامبر ﷺ آن را تأیید میکند؛ این امر تفاوت با افسونهای ممنوع را روشن میسازد.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.