Sunan Abi Dawud، حدیث 3997
متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، قَالَ أَنْبَأَنِي مَنْ، أَقْرَأَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَوْ مَنْ أَقْرَأَهُ مَنْ أَقْرَأَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم { فَيَوْمَئِذٍ لاَ يُعَذَّبُ } . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَرَأَ عَاصِمٌ وَالأَعْمَشُ وَطَلْحَةُ بْنُ مُصَرِّفٍ وَأَبُو جَعْفَرٍ يَزِيدُ بْنُ الْقَعْقَاعِ وَشَيْبَةُ بْنُ نَصَّاحٍ وَنَافِعُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ كَثِيرٍ الدَّارِيُّ وَأَبُو عَمْرِو بْنِ الْعَلاَءِ وَحَمْزَةُ الزَّيَّاتُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجُ وَقَتَادَةُ وَالْحَسَنُ الْبَصْرِيُّ وَمُجَاهِدٌ وَحُمَيْدٌ الأَعْرَجُ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ { لاَ يُعَذِّبُ } { وَلاَ يُوثِقُ } إِلاَّ الْحَدِيثَ الْمَرْفُوعَ فَإِنَّهُ { يُعَذَّبُ } بِالْفَتْحِ .
محمد بن عبید به ما حدیث کرد، حماد از خالد حذاء، از ابوقلابه روایت کرد که گفت: مردی که پیامبر ﷺ به او خواندن آموخته بود، یا کسی که از کسی که پیامبر ﷺ به او آموخته بود یاد گرفته بود، این آیه را برایم خبر داد: {فَيَوْمَئِذٍ لاَ يُعَذَّبُ} (پس در آن روز هیچکس مانند عذاب او عذاب نخواهد شد). ابوداود گفت: عاصم، اعمش، طلحه بن مصرّف، ابوجعفر یزید بن قعقاع، شیبۀ بن نصاح، نافع بن عبدالرحمن، عبدالله بن کثیر داری، ابوعمر بن علاء، حمزۀ زیات، عبدالرحمن اعرج، قتاده، حسن بصری، مجاهد، حمید اعرج، عبدالله بن عباس و عبدالرحمن بن ابوبکر چنین خواندهاند: {لاَ يُعَذِّبُ} (هیچکس عذاب نمیدهد) و {وَلاَ يُوثِقُ} (و هیچکس نمیبندد)، مگر در حدیث مرفوع که با فتحه {يُعَذَّبُ} خوانده شده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت دو شیوهٔ قرائتِ آیهای دربارهٔ روز قیامت را بیان میکند.
شیوههای نقلشده برای تلاوت آیات قرآن.
روایتی که به پیامبر ﷺ نسبت داده میشود.
آوای کوتاهِ «اَ» که بالای یک حرف عربی قرار میگیرد.
ابوداوود نقل میکند که چند تن از قاریان نامدار، صورتهای فعلیِ «لا يُعَذِّبُ» و «ولا يُوثِقُ» را میخواندند، در حالی که روایت مرفوع صورتی مجهول را نقل میکند. بنابراین، این گزارش تفاوتی در قرائت و ساختار دستوری را ثبت میکند؛ اما بهسبب ضعف زنجیرهٔ راویان، بهتنهایی نمیتواند حکمی شرعی یا آموزهای مستقل را ثابت کند. چهار مذهب فقهی احکام را بر پایهٔ دلایل معتبر بنا میکنند و از این گزارش حکم مستقلی استنباط نمیکنند.
- قرائت قرآن را نزد آموزگاران شایسته بیاموزید و به قرائتهای معتبر و قابلاعتماد پایبند باشید.
- میان گزارشی دربارهٔ یک شیوهٔ قرائت و دلیلی که بهتنهایی تکلیفی دینی را ثابت میکند تفاوت بگذارید.
- پیش از استناد به روایتی در اعتقادات یا احکام، اعتبار زنجیرهٔ راویان آن را بررسی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.