Sunan Abi Dawud، حدیث 4049
روایتشده توسط Abu Rayhanah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Rayhanah
روایت
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ، أَخْبَرَنَا الْمُفَضَّلُ، - يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ - عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ، - يَعْنِي الْهَيْثَمَ بْنَ شَفِيٍّ - قَالَ خَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ، لِي يُكْنَى أَبَا عَامِرٍ - رَجُلٌ مِنَ الْمَعَافِرِ - لِنُصَلِّيَ بِإِيلْيَاءَ وَكَانَ قَاصَّهُمْ رَجُلٌ مِنَ الأَزْدِ يُقَالُ لَهُ أَبُو رَيْحَانَةَ مِنَ الصَّحَابَةِ قَالَ أَبُو الْحُصَيْنِ فَسَبَقَنِي صَاحِبِي إِلَى الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَدِفْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَسَأَلَنِي هَلْ أَدْرَكْتَ قَصَصَ أَبِي رَيْحَانَةَ قُلْتُ لاَ . قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ عَشْرٍ عَنِ الْوَشْرِ وَالْوَشْمِ وَالنَّتْفِ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الرَّجُلِ الرَّجُلَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الْمَرْأَةِ الْمَرْأَةَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَأَنْ يَجْعَلَ الرَّجُلُ فِي أَسْفَلِ ثِيَابِهِ حَرِيرًا مِثْلَ الأَعَاجِمِ أَوْ يَجْعَلَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ حَرِيرًا مِثْلَ الأَعَاجِمِ وَعَنِ النُّهْبَى وَرُكُوبِ النُّمُورِ وَلُبُوسِ الْخَاتَمِ إِلاَّ لِذِي سُلْطَانٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ ذِكْرُ الْخَاتَمِ .
یزید بن خالد بن عبدالله بن موهب همدانی برای ما حدیث کرد و گفت: مُفَضَّل — یعنی ابن فضاله — از عیاش بن عباس قُتْبانی، از ابوالحسین — یعنی هیثم بن شَفِیّ — به ما خبر داد که گفت: من و یکی از یارانم که کنیهاش ابوعامر بود — مردی از قبیله معافر — برای نماز خواندن در ایلیا (بیتالمقدس) خارج شدیم. خطیب آنان مردی از قبیله ازد به نام ابوریحانه بود که از اصحاب پیامبر بود. ابوالحسین گفت: یارم پیش از من به مسجد رسید، سپس من نیز رفتم و کنار او نشستم. او از من پرسید:
«آیا سخنان ابوریحانه را شنیدی؟» گفتم: «خیر.» گفت: «شنیدم که میفرمود: رسول خدا ﷺ از ده چیز نهی فرمودند: تیز کردن دندانها، خالکوبی، کندن مو با انبر، خوابیدن دو مرد زیر یک پوشش بدون لباس زیر، خوابیدن دو زن زیر یک پوشش بدون لباس زیر، قرار دادن ابریشم در پایین لباس مانند عجمها، یا انداختن ابریشم بر دوش مانند عجمها، غارتگری، سوار شدن بر پوست پلنگ، و انگشتر نگیندار پوشیدن مگر برای صاحبان قدرت.» ابوداوود گفت: آنچه در این حدیث به صورت منفرد روایت شده، تنها ذکر انگشتر است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت از موارد ممنوع در آراستگی، پوشش، دارایی و خواب سخن میگوید.
سوهانزدن یا تراشیدن دندانها برای تغییر شکل آنها.
انگشتری دارای مُهر که با آن اسناد را مهر میکردند.
پوست پلنگ که برای روکش یا زیرانداز استفاده میشد.
عالمان احکام یادشده را با توجه به اعتبار هر روایت بهطور جداگانه و نیز متون قویتر دربارهٔ همان موضوع بررسی میکنند. ابوداوود اشاره میکند که در این روایت، ذکر انگشتر مُهر موردی منحصربهفرد است؛ ازاینرو، آن بخش بهتنهایی مبنای اثبات حرمت عمومی انگشترها قرار نمیگیرد. روایت صحیح دربارهٔ پوشاندن شانهها هنگام نماز، مبنایی استوار برای آن دستور پوشش فراهم میکند. ارزیابی فقهی سایر جزئیات به شواهد پشتیبان و تفسیر مذهب فقهی بستگی دارد.
- حرمت شرعی را تنها بر پایهٔ زنجیرهٔ نقلی ضعیف بنا نکنید.
- برای نماز لباسی بپوشید که شانهها را بپوشاند، مطابق با روایت صحیح.
- دربارهٔ احکام نامشخص آراستگی یا پوشش، شواهد منابع معتبر را جویا شوید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.