پوشاک · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 4128

روایت‌شده توسط Abdullah ibn Ukaym. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: پوشاک
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Abdullah ibn Ukaym

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا الثَّقَفِيُّ، عَنْ خَالِدٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، أَنَّهُ انْطَلَقَ هُوَ وَنَاسٌ مَعَهُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ - رَجُلٍ مِنْ جُهَيْنَةَ - قَالَ الْحَكَمُ فَدَخَلُوا وَقَعَدْتُ عَلَى الْبَابِ فَخَرَجُوا إِلَىَّ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُكَيْمٍ أَخْبَرَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى جُهَيْنَةَ قَبْلَ مَوْتِهِ بِشَهْرٍ أَنْ لاَ يَنْتَفِعُوا مِنَ الْمَيْتَةِ بِإِهَابٍ وَلاَ عَصَبٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ فَإِذَا دُبِغَ لاَ يُقَالُ لَهُ إِهَابٌ إِنَّمَا يُسَمَّى شَنًّا وَقِرْبَةً قَالَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ يُسَمَّى إِهَابًا مَا لَمْ يُدْبَغْ ‏.‏

ترجمه

محمد بن اسماعیل، مولای بنی‌هاشم به ما حدیث نقل کرد، ثقفی از خالد، او از حکم بن عتیبه روایت کرد که وی همراه با گروهی نزد عبدالله بن اکیم — مردی از قبیله جهینه — رفتند. حکم گفت:

«آن‌ها داخل شدند و من دم در نشستم. سپس بیرون آمدند و به من خبر دادند که عبدالله بن اکیم به آنان اطلاع داده است که رسول الله ﷺ یک ماه پیش از وفاتش به قبیله جهینه نوشت که از پوست خام یا پی‌های حیوانی که به مرگ طبیعی مرده است، بهره نگیرند.» ابوداود گفت: «وقتی پوست دباغی شود، دیگر به آن 'اهاب' گفته نمی‌شود، بلکه 'شنّ' و 'قربه' نامیده می‌شود.» نضر بن شمیل گفت: «تا زمانی که پوست دباغی نشده باشد، به آن 'اهاب' گفته می‌شود.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

لا يُنتفع بجلد الحيوان الميت من غير ذبح شرعي ولا بأوتاره.

توضیح واژه‌های دشوار
الميتة

حيوان مات من دون ذبح شرعي.

إهاب

جلد الحيوان قبل دباغته.

الدباغة

معالجة الجلد ليصبح متينًا صالحًا للاستعمال.

برداشت‌های عالمان

ابو داوود واژهٔ «اِهاب» را از نظر زبان‌شناختی توضیح می‌دهد: پس از دباغی، پوست را «شَنّ» یا «قِربه» می‌نامند. نضر بن شمیل روشن می‌سازد که «اِهاب» مشخصاً به پوستِ دباغی‌نشده اشاره دارد. در این روایت همچنین از پی‌ها یاد شده است. فقیهان این متن را در کنار روایت‌هایی دربارهٔ دباغی پوست‌ها بررسی می‌کنند؛ حکم دقیق در هر مذهب فقهی متفاوت است و از جمله به نوع حیوان و دیگر ادله بستگی دارد. خود متن، استفاده از پوست و پی‌های لاشه را ممنوع می‌کند.

درس‌هایی برای امروز
  1. در مورد محصولات با منشأ حیوانی، بررسی کنید که حیوان چگونه مرده و کدام بخش آن فرآوری شده است.
  2. هنگام بررسی متون دینی دربارهٔ چرم، میان پوست پیش و پس از دباغی تمایز بگذارید.
  3. در صورت تردید عملی، از عالمی متخصص بخواهید روایات مرتبط و مذهب فقهی را به کار گیرد.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.