Sunan Abi Dawud، حدیث 4131
روایتشده توسط Al-Miqdam ibn Ma'dikarib. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Al-Miqdam ibn Ma'dikarib
روایت
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ بَحِيرٍ، عَنْ خَالِدٍ، قَالَ وَفَدَ الْمِقْدَامُ بْنُ مَعْدِيكَرِبَ وَعَمْرُو بْنُ الأَسْوَدِ وَرَجُلٌ مِنْ بَنِي أَسَدٍ مِنْ أَهْلِ قِنَّسْرِينَ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ لِلْمِقْدَامِ أَعَلِمْتَ أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ تُوُفِّيَ فَرَجَّعَ الْمِقْدَامُ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ أَتَرَاهَا مُصِيبَةً قَالَ لَهُ وَلِمَ لاَ أَرَاهَا مُصِيبَةً وَقَدْ وَضَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حِجْرِهِ فَقَالَ " هَذَا مِنِّي وَحُسَيْنٌ مِنْ عَلِيٍّ " . فَقَالَ الأَسَدِيُّ جَمْرَةٌ أَطْفَأَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . قَالَ فَقَالَ الْمِقْدَامُ أَمَّا أَنَا فَلاَ أَبْرَحُ الْيَوْمَ حَتَّى أُغِيظَكَ وَأُسْمِعَكَ مَا تَكْرَهُ . ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاوِيَةُ إِنْ أَنَا صَدَقْتُ فَصَدِّقْنِي وَإِنْ أَنَا كَذَبْتُ فَكَذِّبْنِي قَالَ أَفْعَلُ . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُبْسِ الذَّهَبِ قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُبْسِ جُلُودِ السِّبَاعِ وَالرُّكُوبِ عَلَيْهَا قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَوَاللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ هَذَا كُلَّهُ فِي بَيْتِكَ يَا مُعَاوِيَةُ . فَقَالَ مُعَاوِيَةُ قَدْ عَلِمْتُ أَنِّي لَنْ أَنْجُوَ مِنْكَ يَا مِقْدَامُ قَالَ خَالِدٌ فَأَمَرَ لَهُ مُعَاوِيَةُ بِمَا لَمْ يَأْمُرْ لِصَاحِبَيْهِ وَفَرَضَ لاِبْنِهِ فِي الْمِائَتَيْنِ فَفَرَّقَهَا الْمِقْدَامُ فِي أَصْحَابِهِ قَالَ وَلَمْ يُعْطِ الأَسَدِيُّ أَحَدًا شَيْئًا مِمَّا أَخَذَ فَبَلَغَ ذَلِكَ مُعَاوِيَةَ فَقَالَ أَمَّا الْمِقْدَامُ فَرَجُلٌ كَرِيمٌ بَسَطَ يَدَهُ وَأَمَّا الأَسَدِيُّ فَرَجُلٌ حَسَنُ الإِمْسَاكِ لِشَيْئِهِ .
عمرو بن عثمان بن سعید حمصی به ما حدیث کرد، بقیه به ما حدیث کرد، از بحیر، از خالد که گفت: مقدام بن معدیکرب، عمرو بن اسود و مردی از بنیاسد از اهالی قنسرین نزد معاویه بن ابیسفیان آمدند. معاویه به مقدام گفت:
«آیا میدانی که حسن بن علی وفات یافته است؟» مقدام آیه استرجاع (إنا لله وإنا إلیه راجعون) را خواند. مردی به او گفت: «آیا این را مصیبت میدانی؟» پاسخ داد: «چرا آن را مصیبت ندانم در حالی که رسول خدا ﷺ او را در دامان خود نشانده و فرمودند: این از من است و حسین از علی؟» سپس آن مرد اسدی گفت: «او اخگری بود که خداوند عزوجل آن را خاموش کرد.» مقدام گفت: «اما من امروز دست برنمیدارم تا تو را خشمگین سازم و چیزی را که ناخوش داری به گوش تو برسانم.» سپس گفت: «ای معاویه! اگر راست گفتم مرا تصدیق کن و اگر دروغ گفتم مرا تکذیب کن.» معاویه گفت: «چنین خواهم کرد.» مقدام گفت: «تو را به خدا قسم میدهم، آیا میدانی که رسول خدا ﷺ از پوشیدن طلا نهی کردهاند؟» گفت: «بله.» گفت: «تو را به خدا قسم میدهم، آیا شنیدی که رسول خدا ﷺ از پوشیدن ابریشم نهی کردهاند؟» گفت: «بله.» گفت: «تو را به خدا قسم میدهم، آیا میدانی که رسول خدا ﷺ از پوشیدن پوست درندگان و سوار شدن بر آنها نهی کردهاند؟» گفت: «بله.» مقدام گفت: «به خدا سوگند! ای معاویه، من همه این موارد را در خانه تو دیدهام!» معاویه گفت: «میدانستم که ای مقدام، از دست تو خلاصی نخواهم یافت.» خالد گفت: سپس معاویه دستور داد به او چیزی بدهند که به دو همراهش نداده بود و برای پسرش دویست درهم مقرری تعیین کرد. مقدام آن را میان یارانش تقسیم کرد، اما آن مرد اسدی هیچچیز از مال دریافتی را به کسی نداد. چون این خبر به معاویه رسید، گفت: «مقدام مردی کریم و گشادهدست است؛ و آن مرد اسدی، مردی است که مال خود را خوب حفظ میکند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
مِقدام معاویه را درباره پوشش ممنوع تذکر میدهد و وفاداری به حقیقت را نشان میدهد.
مِقدام و همراهانش پس از وفات حسن بن علی به دیدار معاویه رفتند. گفتوگوی مربوط به پوشش، پس از گفتوگویی دردناک درباره وفات حسن رخ داد.
عبارتی قرآنی به معنای «ما از آنِ خداییم و به سوی او بازمیگردیم»؛ هنگام فقدان و مصیبت گفته میشود.
پوست حیواناتی که حیوانات دیگر را شکار میکنند، مانند جانوران وحشی درنده.
مبلغی پول که بهعنوان حمایت منظم اختصاص داده میشود.
دانشمندان از ممنوعیتهای نبویِ نقلشده چنین برداشت میکنند که مردان نباید طلا یا ابریشم را بهعنوان پوشش بپوشند و پوشیدن پوست حیوانات درنده و سوارشدن بر آنها ممنوع است. چهار مکتب فقهی اهلسنت احکام طلا و ابریشم را با استثناهای بیشتر بررسی میکنند و در جزئیات اختلاف دارند؛ این روایت بهویژه تأکید میکند که آگاهی از یک حکم، پایبندی عملی به آن را نیز میطلبد. تذکر صریح مِقدام نشان میدهد که میتوان محترمانه اما روشن، رفتار یک صاحبمنصب را به او یادآوری کرد. واکنش او به وفات حسن نیز بیانگر احترام به خاندان پیامبر ﷺ است.
- بررسی کن که پوشاک و زیورآلاتت با دستورهای دینیای که میشناسی سازگار باشند.
- اگر رفتار فردی مسئول با حکمی روشن ناسازگار است، صادقانه و محترمانه به او تذکر بده.
- هنگام فقدان همدردی نشان بده و با خاندان پیامبر ﷺ با احترام رفتار کن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.