Sunan Abi Dawud، حدیث 4244
روایتشده توسط Hudhayfah ibn al-Yaman. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Hudhayfah ibn al-Yaman
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ سُبَيْعِ بْنِ خَالِدٍ، قَالَ أَتَيْتُ الْكُوفَةَ فِي زَمَنِ فُتِحَتْ تُسْتَرُ أَجْلُبُ مِنْهَا بِغَالاً فَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا صَدْعٌ مِنَ الرِّجَالِ وَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ تَعْرِفُ إِذَا رَأَيْتَهُ أَنَّهُ مِنْ رِجَالِ أَهْلِ الْحِجَازِ قَالَ قُلْتُ مَنْ هَذَا فَتَجَهَّمَنِي الْقَوْمُ وَقَالُوا أَمَا تَعْرِفُ هَذَا هَذَا حُذَيْفَةُ بْنُ الْيَمَانِ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ حُذَيْفَةُ إِنَّ النَّاسَ كَانُوا يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْخَيْرِ وَكُنْتُ أَسْأَلُهُ عَنِ الشَّرِّ فَأَحْدَقَهُ الْقَوْمُ بِأَبْصَارِهِمْ فَقَالَ إِنِّي قَدْ أَرَى الَّذِي تُنْكِرُونَ إِنِّي قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ هَذَا الْخَيْرَ الَّذِي أَعْطَانَا اللَّهُ أَيَكُونُ بَعْدَهُ شَرٌّ كَمَا كَانَ قَبْلَهُ قَالَ " نَعَمْ " . قُلْتُ فَمَا الْعِصْمَةُ مِنْ ذَلِكَ قَالَ " السَّيْفُ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ مَاذَا يَكُونُ قَالَ " إِنْ كَانَ لِلَّهِ خَلِيفَةٌ فِي الأَرْضِ فَضَرَبَ ظَهْرَكَ وَأَخَذَ مَالَكَ فَأَطِعْهُ وَإِلاَّ فَمُتْ وَأَنْتَ عَاضٌّ بِجِذْلِ شَجَرَةٍ " . قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ " ثُمَّ يَخْرُجُ الدَّجَّالُ مَعَهُ نَهْرٌ وَنَارٌ فَمَنْ وَقَعَ فِي نَارِهِ وَجَبَ أَجْرُهُ وَحُطَّ وِزْرُهُ وَمَنْ وَقَعَ فِي نَهْرِهِ وَجَبَ وِزْرُهُ وَحُطَّ أَجْرُهُ " . قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَاذَا قَالَ " ثُمَّ هِيَ قِيَامُ السَّاعَةِ " .
مُسدَّد برای ما حدیث کرد، ابوعوانه برای ما حدیث کرد، از قتاده، از نصر بن عاصم، از سُبَیع بن خالد که گفت: در زمان فتح تُستَر به کوفه آمدم تا از آنجا قاطرانی بیاورم. سپس وارد مسجد شدم، ناگهان گروهی از مردان را دیدم و در میان آنان مردی نشسته بود که چون او را میدیدی، میشناختی که از مردم حجاز است. گفت: پرسیدم:
«این کیست؟» مردم با چهرهای درهم به من نگریستند و گفتند: «آیا او را نمیشناسی؟ این حذیفه بن یمان، صحابی رسول الله ﷺ است.» سپس حذیفه فرمود: مردم از رسول الله ﷺ درباره خیر میپرسیدند و من از ایشان درباره شر میپرسیدم. آنگاه مردم با چشمهای خود به او خیره شدند. او فرمود: من آنچه را که شما انکار میکنید، میبینم. من گفتم: ای رسول خدا! نظر شما چیست، آیا پس از این خیری که خداوند به ما داده است، شری مانند آنچه پیش از آن بود خواهد آمد؟ فرمود: «بله.» گفتم: پناهگاه از آن چیست؟ فرمود: «شمشیر.» گفتم: ای رسول خدا! سپس چه خواهد شد؟ فرمود: «اگر برای خداوند در زمین خلیفهای باشد که پشت تو را بزند و مالت را بگیرد، از او اطاعت کن؛ وگرنه در حالی بمیر که تنه درختی را به دندان گرفتهای.» گفتم: سپس چه خواهد شد؟ فرمود: «سپس دجال خروج میکند، همراه با یک رود و یک آتش. هر کس در آتش او بیفتد، اجرش واجب گردد و گناهش ریخته شود؛ و هر کس در رود او بیفتد، گناهش واجب گردد و اجرش ریخته شود.» گفت: پرسیدم: «سپس چه خواهد شد؟» فرمود: «سپس برپایی ساعت (قیامت) است.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
هنگام سردرگمی، مؤمن از خداوند هدایت میخواهد و استوار میماند.
آزمونی سخت یا دورهای از سردرگمی و اختلاف شدید.
فریبکار بزرگ که بنا بر روایات اسلامی پیش از قیامت ظهور میکند.
روز رستاخیز و پایان زندگی دنیوی.
عالمان این روایت را در چارچوب بحث درباره فتنهها، اقتدار و پرهیز از گسترش اختلاف بررسی میکنند. بخش مربوط به اطاعت به معنای اجازه ارتکاب گناه نیست: اطاعت از مخلوق هنگامی جایز نیست که مستلزم نافرمانی از الله باشد. تعبیر مربوط به شمشیر به زمینه درگیریِ توصیفشده مربوط است و دعوتی کلی به خشونت نیست. هشدار درباره دجال بر استواری ایمان تأکید میکند، آنگاه که فریب حقیقت را وارونه جلوه میدهد.
- هنگام سردرگمی، پیش از اقدام یا انتشار خبر، ابتدا دانش معتبر به دست آورید.
- در چارچوب نیکی از صاحبان اقتدار اطاعت کنید؛ از فرمانی که مستلزم نافرمانی از الله است پیروی نکنید.
- ایمان خود را تقویت کنید و برای رهایی از گمراهی و فتنهها به الله پناه ببرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.