Sunan Abi Dawud، حدیث 4380
روایتشده توسط Abu Umayyah al-Makhzumi. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Umayyah al-Makhzumi
روایت
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي الْمُنْذِرِ، مَوْلَى أَبِي ذَرٍّ عَنْ أَبِي أُمَيَّةَ الْمَخْزُومِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِلِصٍّ قَدِ اعْتَرَفَ اعْتِرَافًا وَلَمْ يُوجَدْ مَعَهُ مَتَاعٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا إِخَالُكَ سَرَقْتَ " . قَالَ بَلَى . فَأَعَادَ عَلَيْهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا فَأَمَرَ بِهِ فَقُطِعَ وَجِيءَ بِهِ فَقَالَ " اسْتَغْفِرِ اللَّهَ وَتُبْ إِلَيْهِ " . فَقَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ فَقَالَ " اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيْهِ " . ثَلاَثًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ عَنْ هَمَّامٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ عَنْ أَبِي أُمَيَّةَ رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
موسی بن اسماعیل برای ما حدیث کرد، حماد برای ما حدیث کرد، از اسحاق بن عبدالله بن ابی طلحه، از ابوالمنذر (مولای ابی ذر)، از ابوامیه مخزومی روایت شده است که: دزدی را نزد پیامبر ﷺ آوردند که به سرقت اعتراف کرده بود، اما کالایی نزد او یافت نشد. رسول خدا ﷺ به او فرمودند:
«گمان نمیکنم تو دزدی کرده باشی.» او گفت: «چرا، دزدی کردهام.» پیامبر دو یا سه بار این سخن را تکرار کردند، سپس دستور دادند و دست او قطع شد. آنگاه او را دوباره نزد ایشان آوردند، پس فرمودند: «از الله آمرزش بخواه و به سوی او توبه کن.» او گفت: «از الله آمرزش میطلبم و به سوی او توبه میکنم.» سپس پیامبر سه بار فرمودند: «بار خدایا، توبهاش را بپذیر.» ابوداوود گفته است: عمرو بن عاصم از همام، از اسحاق بن عبدالله روایت کرده است که گفت: ابوامیه، مردی از انصار، این حدیث را از پیامبر ﷺ نقل کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت توبه را با دادرسی منصفانه و رحمت الهی پیوند میدهد.
مجازاتهای معینی که در فقه اسلامی برای برخی جرایم مقرر شدهاند.
پشیمانی صادقانه از گناه، دست کشیدن از آن و طلب آمرزش از الله.
اظهاری که در آن فرد میپذیرد عملی را انجام داده است.
عالمان این روایت را در بحث شرایط و شیوهٔ اثبات جرم سرقت و حدود بررسی میکنند. چون زنجیرهٔ راویان آن ضعیف است، این روایت بهتنهایی نمیتواند حکمی شرعی را ثابت کند. فقیهان اجرای چنین مجازاتهایی را در صلاحیت قاضی واجد صلاحیت و مشروط به ضوابط سختگیرانهٔ اثبات میدانند؛ اقدام خودسرانه، اجرای معتبر حکم نیست. دعوت به توبه با آموزهٔ کلی و مؤکدی هماهنگ است که الله توبه را میپذیرد.
- اگر خطایی کردهاید، از الله آمرزش بخواهید و با کردار صادقانه به سوی او بازگردید.
- بدون دلیل سنجیده کسی را متهم نکنید و مسائل حقوقی را به مراجع قضایی ذیصلاح بسپارید.
- عدالت را با رحمت همراه کنید: کار نادرست را محکوم کنید، اما راه توبه را نبندید.
این روایت صحیح مواردی را برمیشمارد که در آنها ریختن خون مسلمان مباح است و تأکید میکند که مجازاتهای سنگین نباید جدا از مبانی حقوقی روشن اعمال شوند.
40 Hadith van an-Nawawi · #42 (Sahih)این روایت صحیح بر گستردگی آمرزش الله برای کسی که صادقانه به سوی او بازمیگردد تأکید میکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.