Sunan Abi Dawud، حدیث 446
روایتشده توسط Dhu Mikhbar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Dhu Mikhbar
روایت
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنْ حَرِيزٍ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ ذِي، مِخْبَرِ بْنِ أَخِي النَّجَاشِيِّ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَأَذَّنَ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ .
مؤمل بن فضل به ما حدیث کرد، ولید از حریز — یعنی ابن عثمان — روایت نمود، او از یزید بن صالح، و او از ذومخبر برادرزاده نجاشی در این خبر نقل کرد که گفت: «سپس بدون هیچگونه شتاب و عجله اذان گفت.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
بلال اذان را آرام و بدون شتاب گفت.
ندای مقرر برای اعلام فرارسیدن وقت نماز.
آرام و سنجیده، بدون آنکه واژهها با عجله ادا شوند.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که اذان باید آرام و روشن گفته شود. اذانگو باید واژهها را بهخوبی قابلفهم ادا کند و شتاب نکند؛ این روایت چگونگی اذان گفتن بلال را توصیف میکند.
- اذان را آرام و روشن بگویید تا واژهها بهخوبی شنیده شوند.
- در گفتن واژههای مهم دینی درنگ کنید و آنها را با شتاب ادا نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.