Sunan Abi Dawud، حدیث 4547
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Amr
روایت
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُسَدَّدٌ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ خَالِدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ يَوْمَ الْفَتْحِ بِمَكَّةَ فَكَبَّرَ ثَلاَثًا ثُمَّ قَالَ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ صَدَقَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ " . إِلَى هَا هُنَا حَفِظْتُهُ عَنْ مُسَدَّدٍ ثُمَّ اتَّفَقَا " أَلاَ إِنَّ كُلَّ مَأْثُرَةٍ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تُذْكَرُ وَتُدْعَى مِنْ دَمٍ أَوْ مَالٍ تَحْتَ قَدَمَىَّ إِلاَّ مَا كَانَ مِنْ سِقَايَةِ الْحَاجِّ وَسِدَانَةِ الْبَيْتِ " . ثُمَّ قَالَ " أَلاَ إِنَّ دِيَةَ الْخَطَإِ شِبْهِ الْعَمْدِ مَا كَانَ بِالسَّوْطِ وَالْعَصَا مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ مِنْهَا أَرْبَعُونَ فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا " . وَحَدِيثُ مُسَدَّدٍ أَتَمُّ .
سلیمان بن حرب و مُسَدَّد هر دو با مضمونی یکسان به ما حدیث کردند و گفتند: حمّاد از خالد، او از قاسم بن ربیعه، او از عقبه بن اوس، و او از عبدالله بن عمرو روایت کرده است که رسول الله ﷺ در روز فتح مکه خطبه خواندند و سه بار
«الله اکبر» فرمودند. سپس گفتند: «هیچ معبودی جز الله یگانه نیست؛ او وعدهاش را محقق ساخت، بندهاش را یاری کرد و به تنهایی گروههای دشمن را شکست داد.» (راوی میگوید:) من تا اینجا را از مسدد حفظ کردهام. سپس هر دو راوی متفقاند که پیامبر ﷺ فرمودند: «آگاه باشید! هر گونه افتخار و سنتی که در دوران جاهلیت مطرح بود — چه دعوی خون باشد و چه مال — همه را زیر دو پای خود قرار دادم؛ مگر وظیفه سقایت حاجیان و کلیدداری کعبه.» سپس فرمودند: «آگاه باشید! دیه قتل شبهعمد که با شلاق یا چوب انجام گیرد، صد شتر است که چهل تای آنها باید آبستن باشند.» و روایت مسدد کاملتر است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ ادعاهای کهن درباره خون و اموال را لغو کرد و دیه را تعیین نمود.
این سخنرانی در روز فتح مکه ایراد شد.
دوران پیش از اسلام و ناآگاهی، همراه با رسمهایی که با آموزههای اسلامی سازگار نیستند.
آبرسانی به زائران و سرپرستی کعبه؛ این وظایف بهعنوان استثنا ذکر شدند.
جبران مالی مقرر شرعی که در صورت قتل، به بازماندگان مقتول پرداخت میشود.
عالمان چنین برداشت میکنند که ادعاهای مربوط به خونخواهی و اموال از دوران پیش از اسلام، بدون مبنای عادلانه همچنان معتبر نمیمانند. استثناهای مربوط به آبرسانی به زائران و سرپرستی کعبه، خدمات ویژه را به رسمیت میشناسند. صد شترِ یادشده که چهلتای آن آبستناند، مربوط به قتل توصیفشدهای است که به عمد شباهت دارد؛ فقیهان درباره کاربرد دقیق و طبقهبندی آن در چارچوب احکام دیه بحث میکنند.
- دشمنیهای کهن و میراث انتقامجویی را ادامه ندهید؛ بر پایه احکام اسلامی راهحلی عادلانه بجویید.
- دیه را مسئولیتی شرعی بدانید و تعیین آن را به عالمان صلاحیتدار و مراجع قانونی بسپارید.
- خدمات ارزشمند اجتماعی، مانند رسیدگی به زائران و سرپرستی مکانهای مقدس، را ارج نهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.