أنواع الدية · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 4568

روایت‌شده توسط Al-Mughirah ibn Shu'bah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: أنواع الدية
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

از أبو داود تا الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ

Sahih (معتبر)
  1. 1حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّآن را به أبو داود روایت کرد
  2. 2شُعْبَةُ
  3. 3مَنْصُورٍ
  4. 4إِبْرَاهِيمَ
  5. 5عُبَيْدِ بْنِ نَضْلَةَ
  6. 6الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ

ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نَضْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، كَانَتَا تَحْتَ رَجُلٍ مِنْ هُذَيْلٍ فَضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِعَمُودٍ فَقَتَلَتْهَا وَجَنِينَهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُ الرَّجُلَيْنِ كَيْفَ نَدِي مَنْ لاَ صَاحَ وَلاَ أَكَلَ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ اسْتَهَلَّ ‏.‏ فَقَالَ ‏ "‏ أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَضَى فِيهِ بِغُرَّةٍ وَجَعَلَهُ عَلَى عَاقِلَةِ الْمَرْأَةِ ‏.‏

ترجمه

حفص بن عمر نُمَیری به ما حدیث کرد، شعبه به ما حدیث کرد، از منصور، از ابراهیم، از عبید بن نضله، از مغیره بن شعبه روایت است که مردی از قبیله هُذَیل دو همسر داشت. یکی از آن دو، همسر دیگرش را با تیرک خیمه زد و او و جنینش را کشت. آنان این اختلاف را نزد پیامبر ﷺ بردند. یکی از آن دو مرد گفت:

«چگونه برای کسی دیه بدهیم که نه فریادی کشید، نه خورد، نه نوشید و نه گریست؟» پیامبر ﷺ فرمودند: «آیا این سخنان مسجع مانند سجع بادیه‌نشینان است؟» سپس در این باره حکم به پرداخت «غُرّه» (یک غلام یا کنیز) دادند و پرداخت آن را بر عهدهٔ عاقله (خویشاوندان پدری) آن زن قرار دادند.

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

برای جنینِ کشته‌شده، غُرّه به‌عنوان خون‌بها مقرر شد.

توضیح واژه‌های دشوار
غُرّه

غرامت معینی برای جنینِ کشته‌شده؛ در تعریف کلاسیک، برده یا کنیزی باکیفیت.

عاقله

خویشاوندان مرد از طرف پدر که در فقه کلاسیک برخی مسئولیت‌های پرداخت خون‌بها را به‌طور مشترک بر عهده دارند.

نثر مسجّع

گفتاری آهنگین و قافیه‌دار؛ پیامبر ﷺ با آن استدلال تمسخرآمیز را رد کردند.

برداشت‌های عالمان

فقیهان کلاسیک از این روایت چنین برداشت می‌کنند که سقط و از دست رفتن جنین از نظر حقوقی به رسمیت شناخته می‌شود و غرامت معینی دارد، حتی اگر جنین پس از تولد زنده نماند. غُرّه، طبق قواعد مربوط به صدمه غیرعمدی، بر عهده عاقله عامل است. مذاهب فقهی درباره شرایط دقیق، از جمله زمانِ شکل‌گیری جنین از نظر حقوقی و چگونگی تقسیم غرامت، بحث کرده‌اند؛ این روایت مبنای مهمی برای دیدگاه آنان است.

درس‌هایی برای امروز
  1. آسیب به بارداری را جدی بگیرید و بی‌درنگ از متخصصان پزشکی و حقوقی کمک بخواهید.
  2. اختلاف درباره خسارت را با دقت بررسی کنید و غرامت را بر پایه قواعد مشخص تعیین کنید، نه تمسخر یا سخن‌پردازی.
  3. در مسائل خون‌بها از عالم واجد صلاحیت مشورت بگیرید و تفاوت دیدگاه‌ها درباره شرایط فقهی را در نظر داشته باشید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.