Sunan Abi Dawud، حدیث 4648
روایتشده توسط Sa'id ibn Zayd. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Sa'id ibn Zayd
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، عَنِ ابْنِ إِدْرِيسَ، أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ظَالِمٍ، وَسُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ظَالِمٍ الْمَازِنِيِّ، قَالَ ذَكَرَ سُفْيَانُ رَجُلاً فِيمَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ظَالِمٍ الْمَازِنِيِّ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ زَيْدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ قَالَ لَمَّا قَدِمَ فُلاَنٌ الْكُوفَةَ أَقَامَ فُلاَنٌ خَطِيبًا فَأَخَذَ بِيَدِي سَعِيدُ بْنُ زَيْدٍ فَقَالَ أَلاَ تَرَى إِلَى هَذَا الظَّالِمِ فَأَشْهَدُ عَلَى التِّسْعَةِ إِنَّهُمْ فِي الْجَنَّةِ وَلَوْ شَهِدْتُ عَلَى الْعَاشِرِ لَمْ إِيثَمْ - قَالَ ابْنُ إِدْرِيسَ وَالْعَرَبُ تَقُولُ آثَمْ - قُلْتُ وَمَنِ التِّسْعَةُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَلَى حِرَاءٍ " اثْبُتْ حِرَاءُ إِنَّهُ لَيْسَ عَلَيْكَ إِلاَّ نَبِيٌّ أَوْ صِدِّيقٌ أَوْ شَهِيدٌ " . قُلْتُ وَمَنِ التِّسْعَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ وَعَلِيٌّ وَطَلْحَةُ وَالزُّبَيْرُ وَسَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ . قُلْتُ وَمَنِ الْعَاشِرُ فَتَلَكَّأَ هُنَيَّةً ثُمَّ قَالَ أَنَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ عَنِ ابْنِ حَيَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ظَالِمٍ بِإِسْنَادِهِ .
محمد بن علاء از ابن ادریس، و او از حصین، از هلال بن یساف، از عبدالله بن ظالم، و نیز سفیان از منصور، از هلال بن یساف، از عبدالله بن ظالم مازنی برای ما حدیث کرد. او گفت: سفیان مردی را در میان خود و عبدالله بن ظالم مازنی ذکر کرد و گفت: شنیدم سعید بن زید بن عمرو بن نفیل میفرمود: هنگامی که فلان شخص به کوفه آمد و فلان کس را به خطبه خواندن واداشت، سعید بن زید دست مرا گرفت و فرمود: آیا این ستمگر را نمیبینی؟ من گواهی میدهم که آن نه نفر قطعاً اهل بهشتاند و اگر درباره دهمین نفر نیز گواهی میدادم، گناهکار نمیشدم. ابن ادریس گفت: عربها
«آثم» میگویند. پرسیدم: آن نه نفر چه کسانی هستند؟ گفت: رسول الله ﷺ زمانی که بر حرا بودند فرمودند: «ای حرا! آرام باش، زیرا بر تو جز پیامبر یا صدیق یا شهیدی نیست.» پرسیدم: آن نه نفر کیستند؟ گفت: رسول الله ﷺ، ابوبکر، عمر، عثمان، علی، طلحه، زبیر، سعد بن ابیوقاص و عبدالرحمن بن عوف. پرسیدم: و دهمین نفر کیست؟ اندکی مکث کرد و سپس فرمود: من هستم. ابوداود گفت: این حدیث را اشجعی از سفیان، از منصور، از هلال بن یساف، از ابن حیان، از عبدالله بن ظالم با سند خود روایت کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
سعید بن زید گواهی میدهد که نه تن از صحابه وارد بهشت میشوند.
کوهی در نزدیکی مکه که پیامبر ﷺ هنگام بیان سخنان یادشده در آن حضور داشت.
راستگویی صادقانه و استوار در ایمان و کردار.
کسی که در مقام شهادت جان میدهد؛ حدیث شهادت را یکی از سه ویژگی افراد حاضر بر حرا میشمارد.
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که صحابه نامبرده فضیلتی ویژه دارند و سعید بن زید گواهی خود درباره بهشت را بر سخنان پیامبر ﷺ استوار کرده است. روایت همچنین تأیید میکند که صحابی میتواند هنگامی که دلیلی دارد از فضیلت خود خبر دهد. این روایت مجوزی نیست تا بدون دلیل درباره سرانجام دیگران داوری کنیم.
- درباره صحابه با احترام سخن بگویید و از اتهامهای بیپایه بپرهیزید.
- گفتهها درباره فضیلت افراد را بر دانش معتبر بنا کنید، نه بر شایعات.
- بزرگداشتهای ویژه را انگیزهای برای اخلاص و پایداری در ایمان قرار دهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.