Sunan Abi Dawud، حدیث 4660
روایتشده توسط Abdullah ibn Zam'ah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Zam'ah
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ، قَالَ لَمَّا اسْتُعِزَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا عِنْدَهُ فِي نَفَرٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ دَعَاهُ بِلاَلٌ إِلَى الصَّلاَةِ فَقَالَ مُرُوا مَنْ يُصَلِّي لِلنَّاسِ . فَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَمَعَةَ فَإِذَا عُمَرُ فِي النَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ غَائِبًا فَقُلْتُ يَا عُمَرُ قُمْ فَصَلِّ بِالنَّاسِ فَتَقَدَّمَ فَكَبَّرَ فَلَمَّا سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَوْتَهُ وَكَانَ عُمَرُ رَجُلاً مُجْهِرًا قَالَ " فَأَيْنَ أَبُو بَكْرٍ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ " . فَبَعَثَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَجَاءَ بَعْدَ أَنْ صَلَّى عُمَرُ تِلْكَ الصَّلاَةَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ .
عبدالله بن محمد نفیلی برای ما حدیث کرد، محمد بن سلمه برای ما حدیث کرد، از محمد بن اسحاق، که گفت: زهری برایم حدیث کرد، عبدالملک بن ابیبکر بن عبدالرحمن بن حارث بن هشام برایم حدیث کرد، از پدرش، از عبدالله بن زمعه، که گفت: هنگامی که بیماری رسول الله ﷺ شدت یافت و من همراه گروهی از مسلمانان نزد ایشان بودم، بلال ایشان را برای نماز فراخواند. پس فرمودند:
«به کسی دستور دهید تا برای مردم نماز بخواند.» سپس عبدالله بن زمعه بیرون رفت و دید که عمر در میان مردم حاضر است اما ابوبکر غایب است. گفتم: «ای عمر! برخیز و برای مردم نماز بخوان.» پس او پیش آمد و تکبیر گفت. چون رسول الله ﷺ صدای او را شنیدند — و عمر مردی بلندصدا بود — فرمودند: «ابوبکر کجاست؟ خداوند از این امر امتناع میورزد و مسلمانان نیز امتناع میورزند؛ خداوند از این امر امتناع میورزد و مسلمانان نیز امتناع میورزند.» سپس به دنبال ابوبکر فرستادند. او پس از آنکه عمر آن نماز را خواند آمد و برای مردم نماز خواند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
El Profeta ﷺ designó a Abu Bakr para dirigir a la gente en la oración.
El hadiz sitúa este suceso durante la grave enfermedad del Profeta ﷺ, cuando Bilal llamó a la oración y Abu Bakr estaba ausente al principio.
Pronunciar «Allahu akbar» —Allah es el Más Grande—, con lo que comienza la oración.
Guiar la oración como imam mientras otros rezan detrás de uno.
Los eruditos clásicos deducen de esta narración la virtud especial de Abu Bakr y que el Profeta ﷺ lo designó para dirigir las oraciones durante su enfermedad. Lo consideran un indicio sólido de su posición especial, pero no un nombramiento explícito como califa. Las escuelas jurídicas reconocen que un imam apto puede dirigir la oración en congregación; esta narración trata específicamente de la elección de Abu Bakr en esta situación.
- Para la oración en congregación, designa a alguien apto y digno de la confianza de la comunidad.
- Si hay dudas sobre una tarea, toma en serio las instrucciones de quien dirige y actúa con prudencia.
- Un papel especial en la oración es un gran honor, pero por sí solo no demuestra cualquier decisión política posterior.
Esta narración del mismo libro también trata de dirigir a los musulmanes y ayuda a situar el contexto de estos relatos sobre la autoridad.
Sunan Abi Dawud · #4662 (Sahih)Esta narración se relaciona con el tema del liderazgo y el trato de la autoridad dentro de la comunidad.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.