Sunan Abi Dawud، حدیث 48
روایتشده توسط Abdullah ibn Hanzalah ibn Abi Amir. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abdullah ibn Hanzalah ibn Abi Amir
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ قُلْتُ أَرَأَيْتَ تَوَضُّؤَ ابْنِ عُمَرَ لِكُلِّ صَلاَةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ عَمَّ ذَاكَ فَقَالَ حَدَّثَتْنِيهِ أَسْمَاءُ بِنْتُ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي عَامِرٍ حَدَّثَهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُمِرَ بِالْوُضُوءِ لِكُلِّ صَلاَةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ فَلَمَّا شَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ أُمِرَ بِالسِّوَاكِ لِكُلِّ صَلاَةٍ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَرَى أَنَّ بِهِ قُوَّةً فَكَانَ لاَ يَدَعُ الْوُضُوءَ لِكُلِّ صَلاَةٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ رَوَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ .
محمد بن عوف طایی به ما حدیث گفت، احمد بن خالد به ما حدیث گفت، محمد بن اسحاق به ما حدیث گفت، از محمد بن یحیی بن حبان، از عبدالله بن عبدالله بن عمر که گفت: پرسیدم:
«نظر تو درباره وضوی ابن عمر برای هر نماز چیست، چه در حالت طهارت باشد و چه نباشد؟» پاسخ داد: اسماء دختر زید بن خطاب به من خبر داد که عبدالله بن حنظله بن ابیعامر به او گفته است که رسول الله ﷺ ابتدا مأمور شدند برای هر نماز وضو بگیرند، چه با وضو باشند و چه بیوضو. چون این کار بر ایشان دشوار شد، مأمور به استفاده از مسواک برای هر نماز گردیدند. ابن عمر معتقد بود که توانایی انجام آن را دارد، لذا وضو گرفتن برای هر نماز را ترک نکرد. ابوداود گفت: ابراهیم بن سعد این حدیث را از محمد بن اسحاق روایت کرده و در آنجا به جای عبدالله بن عبدالله بن عمر، نام عبیدالله بن عبدالله را ذکر نموده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابن عمر از سر اخلاص برای هر نماز وضو را تجدید میکرد.
شستوشوی آیینیِ مقرر که از جمله برای نماز لازم است.
چوب یا وسیلهٔ مناسبی دیگر برای تمیز کردن دندانها و دهان.
اینکه شخص از پیش وضو داشته یا نیازمند تجدید آن بوده است.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که پیامبر ﷺ در آغاز برای هر نماز وضو میگرفت، حتی اگر وضوی پیشینش هنوز باقی بود. هنگامی که این کار دشوار شد، به ایشان دستور داده شد پیش از هر نماز از مسواک استفاده کند. ابن عمر از سر اخلاص شخصی همچنان وضوی خود را تجدید میکرد. مذاهب فقهی تجدید وضو را در حالی که وضوی پیشین هنوز معتبر است، جایز و پسندیده میدانند، نه تکلیفی عمومی برای هر مسلمان.
- هرگاه لازم بود وضو بگیر و تجدید وضو در حالی که وضوی معتبر داری را کاری پسندیده بدان، نه واجب.
- پیش از نماز از مسواک یا جایگزینی مناسب برای پاکیزه نگه داشتن دهان استفاده کن.
- از روی اخلاص به عادتهای نیک پایبند باش، اما کوششهای مستحب شخصی را بر دیگران واجب نکن.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.