Sunan Abi Dawud، حدیث 5065
روایتشده توسط Abdullah ibn Amr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1حَفْصُ بْنُ عُمَرَآن را به أبو داود روایت کرد
- 2شُعْبَةُ
- 3عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ
- 4أَبِيهِ
- 5عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَصْلَتَانِ أَوْ خَلَّتَانِ لاَ يُحَافِظُ عَلَيْهِمَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ إِلاَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ هُمَا يَسِيرٌ وَمَنْ يَعْمَلُ بِهِمَا قَلِيلٌ يُسَبِّحُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ عَشْرًا وَيَحْمَدُ عَشْرًا وَيُكَبِّرُ عَشْرًا فَذَلِكَ خَمْسُونَ وَمِائَةٌ بِاللِّسَانِ وَأَلْفٌ وَخَمْسُمِائَةٍ فِي الْمِيزَانِ وَيُكَبِّرُ أَرْبَعًا وَثَلاَثِينَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ وَيَحْمَدُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ وَيُسَبِّحُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ فَذَلِكَ مِائَةٌ بِاللِّسَانِ وَأَلْفٌ فِي الْمِيزَانِ " . فَلَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْقِدُهَا بِيَدِهِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ هُمَا يَسِيرٌ وَمَنْ يَعْمَلُ بِهِمَا قَلِيلٌ قَالَ " يَأْتِي أَحَدَكُمْ - يَعْنِي الشَّيْطَانَ - فِي مَنَامِهِ فَيُنَوِّمُهُ قَبْلَ أَنْ يَقُولَهُ وَيَأْتِيهِ فِي صَلاَتِهِ فَيُذَكِّرُهُ حَاجَةً قَبْلَ أَنْ يَقُولَهَا " .
حفص بن عمر به ما حدیث کرد، شعبه به ما حدیث کرد، از عطاء بن سائب، از پدرش، از عبدالله بن عمرو، از پیامبر ﷺ که فرمودند:
«دو خصلت یا دو عادت است که هیچ بنده مسلمانی بر آنها مداومت نمیکند مگر اینکه وارد بهشت میشود. آن دو آسان هستند، اما کسانی که به آنها عمل میکنند اندکاند. یعنی پس از هر نماز ده بار سبحانالله، ده بار الحمدلله و ده بار اللهاکبر بگوید؛ که این صد و پنجاه بر زبان است، اما در ترازو هزار و پانصد خواهد بود. و چون به بستر رود، سی و چهار بار اللهاکبر، سی و سه بار الحمدلله و سی و سه بار سبحانالله بگوید؛ که این صد بر زبان است، اما در ترازو هزار خواهد بود.» (راوی گوید:) من رسول خدا ﷺ را دیدم که آنها را با دست خود میشمردند. یاران عرض کردند: «ای رسول خدا! چگونه این دو آسان هستند در حالی که عملکنندگان به آنها کماند؟» فرمودند: «شیطان نزد یکی از شما میآید هنگامی که به خواب میرود و پیش از آنکه ذکر را بگوید او را به خواب فرو میبرد، و نیز هنگام نماز نزد او میآید و پیش از آنکه ذکر را بگوید نیازی را به یادش میآورد.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ذکرهای همیشگی پس از نماز و پیش از خواب، پاداشی سنگین در ترازوی اعمال دارند.
یاد کردن از الله با واژههای ستایش و بزرگداشت.
ترازویی که اعمال در روز قیامت با آن سنجیده میشوند.
«الله از هر نقصی منزّه است»، «همهٔ ستایشها از آنِ الله است» و «الله بزرگتر است».
عالمان از این روایت چنین برداشت میکنند که ذکر منظم پس از نمازهای واجب و پیش از خواب، بسیار پسندیده و مورد تأکید است و اعمال اندک، با مداومت خالصانه میتوانند وزن و پاداش بزرگی پیدا کنند. شمار و ترتیب ذکرشده، راهنمایی مشخص از پیامبر است؛ روایت همچنین تأکید میکند که شمردن با انگشتان، روشی نقلشده از سنت است. وعدهٔ بهشت به پایبندی پیوسته به این اعمال مربوط است، نه صرفاً یک بار گفتن آنها.
- پس از هر نماز واجب، سبحانالله، الحمدلله و اللهاکبر را هرکدام ده بار بگویید.
- پیش از خواب برای اذکار مقرر وقت بگذارید و شمار آنها را با دقت بر انگشتان بشمارید.
- این زمانهای ثابت را از حواسپرتی حفظ کنید و ذکرها را بلافاصله پس از نماز و پیش از دراز کشیدن انجام دهید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.