Sunan Abi Dawud، حدیث 591
روایتشده توسط Umm Waraqah bint Nawfal. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Umm Waraqah bint Nawfal
روایت
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُمَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَلاَّدٍ الأَنْصَارِيُّ، عَنْ أُمِّ وَرَقَةَ بِنْتِ نَوْفَلٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا غَزَا بَدْرًا قَالَتْ قُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي الْغَزْوِ مَعَكَ أُمَرِّضُ مَرْضَاكُمْ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يَرْزُقَنِي شَهَادَةً . قَالَ " قِرِّي فِي بَيْتِكِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَرْزُقُكِ الشَّهَادَةَ " . قَالَ فَكَانَتْ تُسَمَّى الشَّهِيدَةَ . قَالَ وَكَانَتْ قَدْ قَرَأَتِ الْقُرْآنَ فَاسْتَأْذَنَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَتَّخِذَ فِي دَارِهَا مُؤَذِّنًا فَأَذِنَ لَهَا قَالَ وَكَانَتْ دَبَّرَتْ غُلاَمًا لَهَا وَجَارِيَةً فَقَامَا إِلَيْهَا بِاللَّيْلِ فَغَمَّاهَا بِقَطِيفَةٍ لَهَا حَتَّى مَاتَتْ وَذَهَبَا فَأَصْبَحَ عُمَرُ فَقَامَ فِي النَّاسِ فَقَالَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْ هَذَيْنِ عِلْمٌ أَوْ مَنْ رَآهُمَا فَلْيَجِئْ بِهِمَا فَأَمَرَ بِهِمَا فَصُلِبَا فَكَانَا أَوَّلَ مَصْلُوبٍ بِالْمَدِينَةِ .
عثمان بن ابیشیبه برای ما حدیث کرد، وکیع بن جراح برای ما حدیث کرد، ولید بن عبدالله بن جمیع برای ما حدیث کرد و گفت: مادربزرگم و عبدالرحمن بن خلاد انصاری از ام ورقه بنت نوفل برایم روایت کردند که چون پیامبر ﷺ به سوی جنگ بدر حرکت کردند، او گفت: به ایشان عرض کردم:
«ای رسول خدا! اجازه فرمایید همراه شما در جنگ شرکت کنم تا مجروحان شما را پرستاری نمایم؛ شاید الله شهادت را نصیبم گرداند.» ایشان فرمودند: «در خانهات بمان، زیرا الله تعالی شهادت را به تو روزی خواهد کرد.» راوی گفت: از این رو او را «شهیده» مینامیدند. گفت: او قرآن را خوانده بود، لذا از پیامبر ﷺ اجازه خواست تا در خانهاش مؤذنی داشته باشد و ایشان به او اجازه دادند. راوی گفت: او تدبیر کرده بود که غلام و کنیزش پس از مرگش آزاد شوند، اما آن دو شبانه بر سر او آمدند و با لحافی گلویش را فشردند تا جان سپرد، سپس گریختند. صبحگاهان عمر برخاست و میان مردم ایستاد و گفت: «هر کس خبری از این دو دارد یا آنان را دیده است، بیاورد.» سپس دستور داد و آن دو را به دار آویختند؛ و این نخستین بار بود که در مدینه کسی به دار آویخته شد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
به امّ ورقه ﷺ وعده شهادت داده شد، در حالی که در خانه ماند.
امّ ورقه از پیامبر ﷺ اجازه خواست تا برای مداوای مجروحان به بدر برود. ایشان به او فرمود در خانه بماند و خبر داد که خداوند شهادت را نصیبش خواهد کرد. متن همچنین از نماز او در خانه و کشتهشدنش در آینده به دست دو نفر از اهل خانهاش یاد میکند.
افتخار ویژه کسی که در مقام شهید از دنیا میرود؛ این حدیث وعده آن را برای امّ ورقه نقل میکند.
کسی که اذان نماز را میگوید.
امّ ورقه مقرر کرده بود که غلام و کنیزش پس از درگذشت او آزاد شوند.
عالمان این روایت را در بحث جواز امامت زنان برای مردان در نماز بررسی میکنند. روایت میگوید امّ ورقه در خانهاش مؤذنی داشت، اما بهصراحت مشخص نمیکند او امام چه کسانی بود یا صفهای نماز چگونه چیده میشد. ازاینرو، این روایت دلیلی قطعی برای یک حکم کلی به شمار نمیرود؛ مذاهب فقهی درباره شرایطی که زن میتواند پیشنماز دیگران شود اختلاف نظر دارند. همچنین این ماجرا نشان میدهد که شهادت تنها به کشتهشدن در میدان نبرد محدود نیست.
- راههایی برای خدمت به دیگران بیابید که با شرایط شما و راهنماییهای آگاهان مورد اعتماد سازگار باشد.
- نماز و قرآن را جدی بگیرید، حتی اگر بیشتر در خانه به عبادت میپردازید.
- توافقهای مربوط به دارایی و آزادی را دقیق ثبت کنید تا دیگران بتوانند پس از درگذشت شما خواستههایتان را اجرا کنند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.