Sunan Abi Dawud، حدیث 634
روایتشده توسط Jabir ibn Abdullah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Jabir ibn Abdullah
روایت
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ، وَيَحْيَى بْنُ الْفَضْلِ السِّجِسْتَانِيُّ، قَالُوا حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ مُجَاهِدٍ أَبُو حَزْرَةَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ أَتَيْنَا جَابِرًا - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ - قَالَ سِرْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةٍ فَقَامَ يُصَلِّي وَكَانَتْ عَلَىَّ بُرْدَةٌ ذَهَبْتُ أُخَالِفُ بَيْنَ طَرَفَيْهَا فَلَمْ تَبْلُغْ لِي وَكَانَتْ لَهَا ذَبَاذِبُ فَنَكَسْتُهَا ثُمَّ خَالَفْتُ بَيْنَ طَرَفَيْهَا ثُمَّ تَوَاقَصْتُ عَلَيْهَا لاَ تَسْقُطُ ثُمَّ جِئْتُ حَتَّى قُمْتُ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَ بِيَدِي فَأَدَارَنِي حَتَّى أَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَجَاءَ ابْنُ صَخْرٍ حَتَّى قَامَ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَنَا بِيَدَيْهِ جَمِيعًا حَتَّى أَقَامَنَا خَلْفَهُ قَالَ وَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْمُقُنِي وَأَنَا لاَ أَشْعُرُ ثُمَّ فَطِنْتُ بِهِ فَأَشَارَ إِلَىَّ أَنْ أَتَّزِرَ بِهَا فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَا جَابِرُ " . قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " إِذَا كَانَ وَاسِعًا فَخَالِفْ بَيْنَ طَرَفَيْهِ وَإِذَا كَانَ ضَيِّقًا فَاشْدُدْهُ عَلَى حِقْوِكَ " .
هشام بن عمار، سلیمان بن عبدالرحمن دمشقی و یحیی بن فضل سجستانی به ما حدیث کردند و گفتند: حاتم —یعنی ابن اسماعیل— به ما حدیث کرد، یعقوب بن مجاهد ابوحزره به ما حدیث کرد، از عباده بن ولید بن عباده بن صامت، که گفت: نزد جابر —یعنی ابن عبدالله— آمدیم. او گفت: در یکی از غزوات همراه پیامبر ﷺ بودم. ایشان برای نماز برخاستند در حالی که من ردایی بر دوش داشتم. خواستم دو سر آن را به صورت ضربدری روی شانههایم بیندازم اما به اندازه کافی بلند نبود و بدنم را نمیپوشاند. ردا دارای ریشههایی بود که آنها را برگرداندم و دوباره دو سر آن را به هم پیچیدم و خود را جمع کردم تا نیفتد. سپس آمدم و در سمت چپ رسول الله ﷺ ایستادم. ایشان دست مرا گرفتند و مرا چرخاندند تا در سمت راست خود قرار دادند. سپس ابن صخر آمد و در سمت چپ ایشان ایستاد. پیامبر ﷺ دست هر دوی ما را گرفتند و ما را پشت سر خود قرار دادند. راوی میگوید: رسول الله ﷺ با نگاههای معنادار به من اشاره میکردند ولی من متوجه نمیشدم. وقتی متوجه شدم، ایشان با اشاره به من فهماندند که ردا را مانند لُنگ به کمر ببندم. چون رسول الله ﷺ از نماز فارغ شدند، فرمودند:
«ای جابر!» گفتم: «لبیک یا رسول الله!» فرمودند: «اگر پارچه گشاد است، دو سر آن را به صورت ضربدری روی شانه بینداز و اگر تنگ است، آن را محکم به کمرت ببند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
لباس نماز باید پوشش کافی داشته باشد؛ پارچهٔ باریک را دور کمر ببندید.
پارچهای مستطیلشکل که مانند پوشاک به دور بدن پیچیده میشود.
رشتههای آزاد یا تزئیناتی که در حاشیهٔ پارچه قرار دارند.
ناحیهٔ میانتنه و لگن؛ در اینجا منظور آن است که پارچه در این قسمت محکم بسته شود.
عالمان از این روایت چنین برداشت کردهاند که یک مردِ نمازگزارِ پیروِ امام در سمت راست او میایستد؛ و هنگامی که نمازگزارِ دومی ملحق شود، نمازگزاران پشت سر امام میایستند. پیامبر ﷺ در هنگام نماز با اشاره جابر را راهنمایی کرد و پس از نماز حکم پوشش را توضیح داد. این راهنمایی میان پارچهٔ گشاد که دو سر آن روی شانهها بهصورت ضربدری قرار میگیرد و پارچهٔ باریک که محکم دور کمر و لگن بسته میشود تفاوت میگذارد تا بدن بهخوبی پوشیده بماند.
- پیش از نماز بررسی کنید که لباس بدنتان را بهخوبی میپوشاند و بهآسانی سُر نمیخورد.
- پارچهٔ گشاد را روی شانهها بیندازید و پارچهٔ باریک را محکم دور کمر ببندید.
- در نماز از راهنمایی امام پیروی کنید و صفآرایی مقرر را رعایت کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.