Sunan Abi Dawud، حدیث 690
روایتشده توسط Abu Hurairah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Hurairah
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، - يَعْنِي ابْنَ الْمَدِينِيِّ - عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ، عَنْ جَدِّهِ، حُرَيْثٍ - رَجُلٍ مِنْ بَنِي عُذْرَةَ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ أَبِي الْقَاسِمِ، صلى الله عليه وسلم قَالَ فَذَكَرَ حَدِيثَ الْخَطِّ . قَالَ سُفْيَانُ لَمْ نَجِدْ شَيْئًا نَشُدُّ بِهِ هَذَا الْحَدِيثَ وَلَمْ يَجِئْ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . قَالَ قُلْتُ لِسُفْيَانَ إِنَّهُمْ يَخْتَلِفُونُ فِيهِ فَتَفَكَّرَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ مَا أَحْفَظُ إِلاَّ أَبَا مُحَمَّدِ بْنَ عَمْرٍو قَالَ سُفْيَانُ قَدِمَ هَا هُنَا رَجُلٌ بَعْدَ مَا مَاتَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ فَطَلَبَ هَذَا الشَّيْخَ أَبَا مُحَمَّدٍ حَتَّى وَجَدَهُ فَسَأَلَهُ عَنْهُ فَخَلَطَ عَلَيْهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ سُئِلَ عَنْ وَصْفِ الْخَطِّ غَيْرَ مَرَّةٍ فَقَالَ هَكَذَا عَرْضًا مِثْلَ الْهِلاَلِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَسَمِعْتُ مُسَدَّدًا قَالَ قَالَ ابْنُ دَاوُدَ الْخَطُّ بِالطُّولِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَسَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ وَصَفَ الْخَطَّ غَيْرَ مَرَّةٍ فَقَالَ هَكَذَا - يَعْنِي - بِالْعَرْضِ حَوْرًا دَوْرًا مِثْلَ الْهِلاَلِ يَعْنِي مُنْعَطِفًا .
محمد بن یحیی بن فارس به ما حدیث کرد، علی — یعنی ابن مدینی — از سفیان، از اسماعیل بن امیه، از ابومحمد بن عمرو بن حریث، از جدش حریث — مردی از بنی عذره — از ابوهُریره، از ابوالقاسم ﷺ روایت کرد که فرمودند: سپس حدیث خط کشیدن را ذکر کردند. سفیان گفت: چیزی نیافتیم که این حدیث را با آن تقویت کنیم و جز از این طریق نقل نشده است. او (علی بن مدینی) گفت: به سفیان گفتم: آنان در این باره اختلاف دارند. پس لحظهای اندیشید و سپس گفت: جز ابومحمد بن عمرو را به خاطر ندارم. سفیان گفت: پس از مرگ اسماعیل بن امیه مردی به اینجا آمد و این شیخ ابومحمد را جستجو کرد تا اینکه او را یافت و از وی درباره آن پرسید، اما او دچار اشتباه شد. ابوداود گفت: شنیدم که احمد بن حنبل بارها درباره چگونگی کشیدن خط مورد سؤال قرار گرفت. پاسخ داد: بدین گونه، به صورت افقی مانند هلال ماه. ابوداود گفت: شنیدم مسدد میگفت: ابن داود گفته است: خط باید به صورت طولی کشیده شود. ابوداود گفت: شنیدم احمد بن حنبل بارها خط را توصیف کرد و گفت: بدین گونه — یعنی — به صورت افقی، گرد مانند هلال ماه، یعنی خمیده.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت ضعیف، خطی را مانند هلالی خمیده توصیف میکند.
شیئی که نمازگزار هنگام نماز پیش روی خود قرار میدهد تا میان او و محل عبور حائلی باشد.
خطی روی زمین که در این روایت بهعنوان جایگزینی برای یک شیء مطرح شده است.
در خود متن آمده است که احمد بن حنبل خط را افقی و خمیده، مانند هلال، توصیف کرده، در حالی که ابن داوود آن را در راستای طولی کشیده میدانست. این توصیفهای متفاوت و سند ضعیف روایت به این معناست که نمیتوان از آن شکل ثابتی یا وجوبی مستقل را نتیجه گرفت. در بیان احکام عملی سُتره، علما به روایات صحیح و قویتر وزن بیشتری میدهند.
- هنگامی که شرایط اقتضا میکند، هنگام نماز حائلی مناسب پیش روی خود قرار دهید.
- حکم دینیِ واجب را بر پایه روایتی ضعیف بنا نکنید و از ادله قویتر و صحیح پیروی کنید.
- توصیفهای متفاوت خط را مایه اختلاف قرار ندهید؛ این روایت شکل ثابتی را بهطور قابل اعتماد تعیین نمیکند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.