Sunan Abi Dawud، حدیث 737
روایتشده توسط Wa'il ibn Hujr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Wa'il ibn Hujr
روایت
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ فِطْرٍ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْفَعُ إِبْهَامَيْهِ فِي الصَّلاَةِ إِلَى شَحْمَةِ أُذُنَيْهِ .
مُسَدَّد برای ما حدیث کرد، عبدالله بن داوود برای ما حدیث کرد، از فِطر، از عبدالجبار بن وائل، از پدرش که گفت:
«رسول الله ﷺ را دیدم که در نماز دو شست خود را تا نرمهی گوشهایشان بالا میبردند.»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت بالا بردن شستها تا نرمهٔ گوشها را در نماز توصیف میکند.
انگشتان واقع در سمت داخلی دستها.
بخشهای نرم و پایینی گوشها.
عالمان با استناد به روایات قویتر دربارهٔ ارتفاعی که دستها در نماز باید تا آن بالا برده شوند بحث کردهاند؛ در روایت صحیحی از ابن عمر، شانهها ذکر شده است. توصیف دقیقِ رسیدن شستها تا نرمهٔ گوشها بر این روایت ضعیف تکیه دارد و ازاینرو بهعنوان دلیلی مستقل برای یک قاعدهٔ الزامی در نماز به شمار نمیآید. مذاهب فقهی در چگونگی اجرای بالا بردن دستها اختلاف دارند که بر ارزیابی آنان از روایات و استدلال فقهی مبتنی است.
- اعمال نماز را از روایات صحیح بیاموزید و آنها را از گزارشهای ضعیف بازشناسید.
- در اختلاف دربارهٔ حالتهای نماز، از راهنماییهای معتبر یک عالم یا مذهب فقهی شناختهشده پیروی کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.