Sunan Abi Dawud، حدیث 741
روایتشده توسط Abdullah ibn Umar. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا ابْنِ عُمَرَ
- 1نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّآن را به أبو داود روایت کرد
- 2عَبْدُ الأَعْلَى
- 3عُبَيْدُ اللَّهِ
- 4نَافِعٍ
- 5ابْنِ عُمَرَ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ وَيَرْفَعُ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الصَّحِيحُ قَوْلُ ابْنِ عُمَرَ وَلَيْسَ بِمَرْفُوعٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى بَقِيَّةُ أَوَّلَهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَسْنَدَهُ وَرَوَاهُ الثَّقَفِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَوْقَفَهُ عَلَى اب��نِ عُمَرَ وَقَالَ فِيهِ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ يَرْفَعُهُمَا إِلَى ثَدْيَيْهِ وَهَذَا هُوَ الصَّحِيحُ . قال أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ وَمَالِكٌ وَأَيُّوبُ وَابْنُ جُرَيْجٍ مَوْقُوفًا وَأَسْنَدَهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَحْدَهُ عَنْ أَيُّوبَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَيُّوبُ وَمَالِكٌ الرَّفْعَ إِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ وَذَكَرَهُ اللَّيْثُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ فِيهِ قُلْتُ لِنَافِعٍ أَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَجْعَلُ الأُولَى أَرْفَعَهُنَّ قَالَ لاَ سَوَاءً . قُلْتُ أَشِرْ لِي . فَأَشَارَ إِلَى الثَّدْيَيْنِ أَوْ أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ .
نصر بن علی به ما حدیث کرد، عبدالاعلی ما را خبر داد، عبیدالله از نافع، و او از ابن عمر روایت کرد که ایشان چون وارد نماز میشد، تکبیر میگفت و دستانش را بالا میبرد؛ و هنگام رکوع نیز دستانش را بالا میبرد؛ و چون
«سمع الله لمن حمده» میگفت، دستانش را بالا میبرد؛ و چون پس از دو رکعت برمیخاست، دستانش را بالا میبرد. و این عمل را به رسول خدا ﷺ نسبت میداد. ابوداود گفت: صحیح آن است که این سخنِ خودِ ابن عمر است و مرفوع نیست. ابوداود گفت: بقیّه بخش نخست آن را از عبیدالله به صورت مرفوع روایت کرده است، ولی ثقفی آن را از عبیدالله به صورت موقوف بر ابن عمر نقل کرده و در آن گفته است: «چون پس از دو رکعت برمیخاست، دستانش را تا سینهاش بالا میبرد»، و همین نسخه صحیح است. ابوداود گفت: لیث بن سعد، مالک، ایوب و ابن جریج آن را موقوف روایت کردهاند، و تنها حماد بن سلمه به تنهایی از ایوب آن را مرفوع نقل کرده است. ایوب و مالک به بلند کردن دستها هنگام برخاستن پس از دو سجده اشاره نکردهاند، اما لیث در حدیث خود به آن اشاره کرده است. ابن جریج در روایت خود گفت: از نافع پرسیدم: آیا ابن عمر بار اول دستهایش را بالاتر میبرد؟ گفت: خیر، همه یکسان بود. گفتم: برایم نشان بده. پس به سوی سینه یا پایینتر از آن اشاره کرد.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
ابن عمر در زمانهای مشخصی از نماز دستهایش را بالا میبرد.
گفتنِ «الله اکبر»؛ یعنی خدا بزرگتر است.
حالت خمشدن در نماز.
مرفوع به پیامبر ﷺ نسبت داده میشود؛ موقوف به صحابی ختم میشود.
ابوداوود اشاره میکند که نسخهٔ قویتر به ابن عمر ختم میشود: این روایت موقوف است، نه مرفوع. روایت بالا بردن دستها را در آغاز نماز، هنگام رکوع و هنگام برخاستن پس از دو رکعت توصیف میکند؛ نسخهها دربارهٔ برخی جزئیات تفاوت دارند. دانشمندان از آن برای اثبات سنت شناختهشدهٔ بالا بردن دستها استفاده میکنند، هرچند مذاهب دربارهٔ زمانهای دقیق و چگونگی انجام آن اختلاف نظر دارند.
- زمانهای بالا بردن دستها را از روایتهای معتبر نماز بیاموزید و آنها را با آرامش انجام دهید.
- در نظر داشته باشید که دانشمندان بر پایهٔ نسخههای گوناگون ممکن است جزئیات متفاوتی را بررسی کنند.
- نماز را با آرامش بهجا آورید و از سنت پیروی کنید، بیآنکه مسلمانان دیگر را بهخاطر اختلافهای جزئی سرزنش کنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.