Sunan Abi Dawud، حدیث 932
روایتشده توسط Wa'il ibn Hujr. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
از أبو داود تا پیامبر ﷺ
- 1مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍآن را به أبو داود روایت کرد
- 2سُفْيَانُ
- 3سَلَمَةَ
- 4حُجْرٍ أَبِي الْعَنْبَسِ الْحَضْرَمِيِّ
- 5وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ
- 6رسول خدا ﷺ
ترتیب مطابق متن عربی این روایت است.
روایت
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ حُجْرٍ أَبِي الْعَنْبَسِ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَرَأَ { وَلاَ الضَّالِّينَ } قَالَ " آمِينَ " . وَرَفَعَ بِهَا صَوْتَهُ .
محمد بن کثیر به ما حدیث کرد، سفیان از سلمه خبر داد، او از حجر ابوالعنبس حضرمی، و او از وائل بن حجر روایت کرد که گفت: رسول خدا ﷺ هرگاه آیه {وَلَا الضَّالِّینَ} را میخواندند، میفرمودند «آمین» و صدای خود را در ادای آن بلند میکردند.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
پیامبر ﷺ پس از پایان سورهٔ فاتحه، «آمین» را با صدای شنیدنی گفت.
دعایی به معنای «خدایا، دعای ما را اجابت کن».
«آمین» را بهگونهای گفت که شنیده میشد، نه فقط در دل.
عالمان این روایت را دلیلی بر گفتن «آمین» پس از سورهٔ فاتحه میدانند. مذاهب فقهی دربارهٔ میزان بلند گفتن آن در نماز اختلاف نظر دارند: مذهب شافعی گفتن آن با صدای شنیدنی را هنگام قرائت بلند مستحب میداند، درحالیکه مذاهب دیگر معمولاً آن را آهستهتر میگویند یا در این باره گشایش قائلاند. روایت تأیید میکند که پیامبر ﷺ پس از «و نه گمراهان» آمین گفت و صدایش را بلند کرد.
- پس از قرائت سورهٔ فاتحه، آگاهانه «آمین» را بهعنوان دعای اجابت بگویید.
- در نماز جماعت از امام پیروی کنید و در میزان بلند گفتن آن، رویهٔ مذهب فقهی خود را در نظر بگیرید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.