نماز · Sunan Abi Dawud

Sunan Abi Dawud، حدیث 948

روایت‌شده توسط Umm Qays bint Mihsan. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.

Sahih (معتبر)کتاب: نماز
سنن أبي داود
چه کسی روایت کرد؟

به روایت Umm Qays bint Mihsan

Sahih (معتبر)

روایت

متن عربی

حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْوَابِصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، قَالَ قَدِمْتُ الرَّقَّةَ فَقَالَ لِي بَعْضُ أَصْحَابِي هَلْ لَكَ فِي رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ قُلْتُ غَنِيمَةٌ فَدَفَعْنَا إِلَى وَابِصَةَ قُلْتُ لِصَاحِبِي نَبْدَأُ فَنَنْظُرُ إِلَى دَلِّهِ فَإِذَا عَلَيْهِ قَلَنْسُوَةٌ لاَطِئَةٌ ذَاتُ أُذُنَيْنِ وَبُرْنُسُ خَزٍّ أَغْبَرُ وَإِذَا هُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى عَصًا فِي صَلاَتِهِ فَقُلْنَا بَعْدَ أَنْ سَلَّمْنَا ‏.‏ فَقَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ قَيْسٍ بِنْتُ مِحْصَنٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا أَسَنَّ وَحَمَلَ اللَّحْمَ اتَّخَذَ عَمُودًا فِي مُصَلاَّهُ يَعْتَمِدُ عَلَيْهِ ‏.‏

ترجمه

عبدالسّلام بن عبدالرّحمن وابِصی برای ما حدیث کرد و گفت: پدرم از شیبان، او از حصین بن عبدالرّحمن، و او از هلال بن یساف نقل کرد که گفت: به رقه رسیدم و یکی از همراهم به من گفت:

«آیا مایل هستی با یکی از اصحاب پیامبر ﷺ دیدار کنی؟» گفتم: «فرصت مغتنمی است.» پس نزد وابصه رفتیم. به همراه خود گفتم: «بگذار ابتدا شیوه زندگی‌اش را ببینیم.» دیدیم کلاهی کوچک دوگوش و ردایی پشمین به رنگ خاکستری بر تن دارد و در حال نماز بر عصایی تکیه زده است. پس از سلام دادن، درباره این کار از او پرسیدیم. او پاسخ داد: «امّ قیس دختر محصن به من خبر داد که چون رسول خدا ﷺ سالخورده شدند و بدن مبارکشان سنگین گشت، در محل نمازشان ستونی قرار دادند تا بر آن تکیه کنند.»

ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمه‌شده از عربی.

پیام اصلی

پیامبر ﷺ در سال‌های پایانی عمر هنگام نماز از تکیه‌گاهی استفاده می‌کرد.

توضیح واژه‌های دشوار
تکیه‌گاه

عصا یا وسیله دیگری که شخص بتواند به آن تکیه کند.

محل نماز

جایی که شخص در آن نماز می‌گزارد.

رقه

مکانی در سوریه که هلال بن یساف در آن به دیدار صحابی، وابصه، رفت.

برداشت‌های عالمان

عالمان از این روایت چنین برداشت کرده‌اند که اگر سن بالا یا ضعف جسمانی ضرورت داشته باشد، تکیه کردن هنگام نماز جایز است. نماز صحیح می‌ماند؛ روایت از آسان‌گیری برای کسی سخن می‌گوید که ایستادن بدون تکیه‌گاه برایش دشوار است. مذاهب فقهی مسئله تکیه کردن در نماز را با توجه به توانایی فرد و احکام نماز ایستاده بررسی می‌کنند.

درس‌هایی برای امروز
  1. اگر به دلیل مشکل جسمانی به تکیه‌گاه نیاز دارید، با آسودگی از وسیله‌ای مناسب کمک بگیرید تا نماز را ایستاده بخوانید.
  2. حالت نماز را با توان جسمانی خود متناسب کنید و اگر مشکل ادامه یافت، از عالمی مورد اعتماد راهنمایی بگیرید.
  3. با فراهم کردن کمک‌های عملی و تکیه‌گاهی امن و محکم، نماز را برای سالمندان آسان کنید.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

هر روز یک حدیث، به زبان خودت

اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه می‌دهد؛ حتی به‌صورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.