Sunan Abi Dawud، حدیث 966
روایتشده توسط Sahl ibn Sa'd al-Sa'idi. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Sahl ibn Sa'd al-Sa'idi
روایت
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ، حَدَّثَنِي زُهَيْرٌ أَبُو خَيْثَمَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ عَبَّاسِ، - أَوْ عَيَّاشِ - بْنِ سَهْلٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ أَبُوهُ فَذُكِرَ فِيهِ قَالَ فَسَجَدَ فَانْتَصَبَ عَلَى كَفَّيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَصُدُورِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ جَالِسٌ فَتَوَرَّكَ وَنَصَبَ قَدَمَهُ الأُخْرَى ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ ثُمَّ كَبَّرَ فَقَامَ وَلَمْ يَتَوَرَّكْ ثُمَّ عَادَ فَرَكَعَ الرَّكْعَةَ الأُخْرَى فَكَبَّرَ كَذَلِكَ ثُمَّ جَلَسَ بَعْدَ الرَّكْعَتَيْنِ حَتَّى إِذَا هُوَ أَرَادَ أَنْ يَنْهَضَ لِلْقِيَامِ قَامَ بِتَكْبِيرٍ ثُمَّ رَكَعَ الرَّكْعَتَيْنِ الأُخْرَيَيْنِ فَلَمَّا سَلَّمَ سَلَّمَ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَذْكُرْ فِي حَدِيثِهِ مَا ذَكَرَ عَبْدُ الْحَمِيدِ فِي التَّوَرُّكِ وَالرَّفْعِ إِذَا قَامَ مِنْ ثِنْتَيْنِ .
علی بن حسین بن ابراهیم به ما حدیث کرد، ابوبدر به ما حدیث کرد، زهیر ابوخثمه برایم حدیث کرد، حسن بن حُرّ به ما حدیث کرد، عیسی بن عبدالله بن مالک به ما حدیث کرد، از عباس — یا عیاش — بن سهل ساعدی که او در مجلسی بود که پدرش نیز در آن حضور داشت. در آنجا روایتی ذکر شد و او گفت:
«پیامبر ﷺ سجده کردند و بر دو کف دست، دو زانو و نوک انگشتان پاهای خود تکیه نمودند. هنگامی که نشستند، به صورت تَوَرُّک (نشستن بر روی باسن) نشستند و پای دیگر را عمودی نگه داشتند. سپس تکبیر گفتند و سجده کردند، آنگاه تکبیر گفته و برخاستند اما تَوَرُّک نکردند. سپس همین عمل را تکرار کرده و رکعت دوم را بجا آوردند؛ بدین گونه تکبیر گفتند و پس از دو رکعت نشستند. چون قصد برخاستن کردند، با تکبیر بلند شدند. سپس دو رکعت آخر را خواندند. و چون سلام دادند، به راست و چپ سلام کردند.» ابوداود گفت: در این حدیث اشارهای به تَوَرُّک و بالا بردن دستها هنگام برخاستن از دو رکعت نشده است، چنانکه عبدالحمید نقل کرده است.
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
این روایت، حالتها و حرکات پیامبر ﷺ در نماز را توصیف میکند.
به خاک افتادن در نماز، بهگونهای که پیشانی با زمین تماس پیدا میکند.
حالتی در نشستن نماز که نمازگزار بر پهلوی چپ مینشیند و پاهایش را به یک سمت قرار میدهد.
یک واحد نماز که از جمله شامل ایستادن، رکوع و سجده است.
عالمان، حالت نشستنِ توصیفشده و برخاستن پس از دو رکعت را از اجزای حالتهای نماز بررسی میکنند؛ اما این روایت ضعیف بهتنهایی مبنای مستقلی برای حکمی الزامآور نیست. مذاهب فقهی دربارهٔ جزئیات نشستن و برخاستن اختلاف دارند و در این زمینه، روایات قویتر و شیوهٔ استدلال خود را نیز در نظر میگیرند. ابوداود همچنین یادآور میشود که این نقل، ذکر تورّک و بلند کردن دستها هنگام برخاستن پس از دو رکعت را در بر ندارد.
- حالتهای نماز را از روایتهای معتبر بیاموزید و آنها را با آرامش تمرین کنید.
- صرفاً بر پایهٔ یک روایت ضعیف، حکمی به وجوب یا حرمت ندهید.
- دربارهٔ اختلاف در حالتهای نماز با احترام گفتوگو کنید و بپذیرید که مذاهب فقهی در ارزیابی ادلهٔ جزئیات تفاوت دارند.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.